Kloster Ensdorf, Benedictijns klooster in Ensdorf, Duitsland

Ensdorf Abbey is een benedictijns klooster met meerdere gebouwen in traditionele Beierse stijl, gerangschikt rond een prominente centrale kerk. Het complex toont stenen constructie en klassieke monastieke layouts die door de eeuwen heen zijn ontstaan.

Het klooster werd in 1121 gesticht door paltsgraaf Otto V van Scheyern en bisschop Otto van Bamberg en in 1556 opgeheven onder keurvorst Ottheinrich. In 1669 als priorij van Prüfening heropgericht, werd het in 1695 tot zelfstandige abdij verheven. De vanaf 1694 gebouwde kerk werd op 8 oktober 1717 ingewijd; in 1802 volgde opnieuw opheffing, en in 1920 namen de Salesianen van Don Bosco het complex over.

De abdijkerk is gewijd aan de heilige Jacobus de Meerdere; de eerste houten kerk werd op 25 juli 1123 ingewijd en het huidige barokke gebouw op 8 oktober 1717. Sinds 1920 runnen de Salesianen van Don Bosco hier een huis voor jeugdvorming, een milieustation en een milieumuziekwerkplaats.

De abdij ligt in het centrum van Ensdorf in de Opper-Palts, ten noorden van Regensburg. Sinds 1920 gebruiken de Salesianen van Don Bosco het complex met een jeugdvormingshuis, een milieustation en een milieumuziekwerkplaats, dus een deel van de gebouwen is in actief gebruik. De kerk, vanaf 1694 herbouwd en in 1717 ingewijd, is het hoofdgebouw; de vierkante klokkentoren met zijn donkere koepel markeert de ingangszijde.

De stichting in 1121 door paltsgraaf Otto V. von Scheyern vervulde de wens van zijn in 1119 overleden schoonvader Friedrich III. von Pettendorf-Lengenfeld-Hopfenohe om een familiegraf. De graaf, zijn vrouw Heilika en andere verwanten werden in de kloosterkerk begraven; hun twee loden kisten, in 1695 onder het kooraltaar gevonden, werden in 1721 herbegraven in het mausoleum dat onder abt Bonaventura werd gebouwd.