Haus in der Sonne, Cultureel erfgoedmonument met vakwerkstructuur in Radebeul, Duitsland.

Haus in der Sonne is een vakwerkhuis in Radebeul, een stad ten westen van Dresden, waar zichtbare houten balken de gevel verdelen in lichtere panelen. Het gebouw staat op de lijst van culturele erfgoedmonumenten vanwege zijn structurele gaafheid en zijn plek in het plaatselijke stedelijke landschap.

Georg Christian Städter, muntmeester van de Saksische keurvorst, liet het barokke wijngaardhuis in 1770 op de Kröber-wijngaard bouwen door metselaar Heerklotz uit Hoflößnitz en timmerman Gottschalk uit Königstein. Vanaf 1790 werden de gebouwen herhaaldelijk uitgebreid; in de eerste helft van de 19e eeuw bezat koopman Friedrich Zembsch het landgoed en noemde het Friedrichsburg. Na de phylloxera-ramp medio jaren 1880 werd het huis rond 1900 in vijf woningen verdeeld; in 1917 verwierf architect Martin Hammitzsch het.

De naam Haus in der Sonne werd rond 1920/1921 gegeven door architect Martin Hammitzsch, vanwege de op het zuiden gerichte ligging. In de gevel zijn reliëfs aangebracht met landbouwmotiveven en twee putti die het huis en een geldbuidel wegen. Boven de noordingang staat de Latijnse spreuk non mihi sed posteris, „niet voor mij, maar voor het nageslacht“.

Het gebouw is het best te bekijken van buitenaf overdag, wanneer de houten balken en vulpanelen goed zichtbaar zijn. Door de omliggende straten te lopen krijg je een beter beeld van hoe dit huis past in de historische structuur van Radebeul.

De naam van het huis betekent Huis in de Zon en verwijst naar de zonnige positie op de helling, die het grootste deel van de dag licht ontvangt. Dit soort zuidgerichte hellingen werd in Radebeul van oudsher gebruikt voor de wijnbouw, wat de ligging van het huis verklaart.