Stargarder Tor, Baksteengotische stadspoort in Neubrandenburg, Duitsland.

De Stargarder Tor is de zuidelijke stadspoort van Neubrandenburg, gebouwd in de eerste helft van de 14e eeuw in Noord-Duitse baksteengotiek. De poort bestaat uit een 18 meter hoge voorpoort, een 24 meter hoge hoofdpoort, 40 meter lange verbindingsmuren en een vakwerkhuis in de oostelijke muur. Aan de stadszijde toont de hoofdpoort negen terracotta figuren, Adorantinnen genoemd, met geopende armen.

Dendrochronologisch onderzoek van het dakgebint dateert de hoofdpoort op 1310/1311, waarmee het na de Friedländer Tor de op een na oudste poort van Neubrandenburg is. De voorpoort kwam enkele decennia later tot stand. Beide liggen 40 meter uit elkaar en zijn verbonden door ongeveer 4 meter hoge vestingmuren; in de oostelijke muur is een vakwerkhuis ingebouwd dat als tolhuis diende. Buiten stonden ooit twee door de Linde aangedreven molens, waarvan alleen de Lohmühle bewaard bleef.

De naam Stargarder Tor duidt de uitvalsweg aan die zuidwaarts voert richting het vroegere Stargard, nu Burg Stargard. In oude geschriften heet de poort soms ook Wendisches Tor, naar de Slavische Wenden die ten zuiden van de stad woonden, of Wanzkaer Tor, naar het klooster van Wanzka ten zuiden. Aan de stadszijde staan negen terracotta figuren, Adorantinnen genoemd, met geopende armen; hun betekenis en leeftijd zijn onbekend.

De poort kan het hele jaar zonder toegangstarieven worden bezocht en is gemakkelijk van buiten bereikbaar. Bezoekers moeten eraan denken dat dit een open monument is dat het best overdag wordt verkend om de architectonische details en steenwerk volledig te waarderen.

De moerassige bodem rond Neubrandenburg verklaart waarom hier geen gracht en Zingel werden aangelegd, anders dan bij de andere stadspoorten. Vroeger stonden twee molens voor de poort; alleen de Lohmühle rest, nu een hotel met restaurant.