Gut Rastorf, Cultureel erfgoedensemble in Rastorf, Duitsland.

Gut Rastorf is een 18e-eeuws landgoedcomplex in Schleswig-Holstein met symmetrisch gerangschikte barok- en vroeg-classicistische gebouwen rondom een centrale binnenplaats. Het hoofdhuis, het kleinere kavalierhuisje en de landbouwstructuren vormen een samenhangende architectonische groep in een landschappelijke omgeving.

Gut Rastorf gaat terug op een ridderszetel met een waterburcht en is sinds de 14e eeuw in bezit van de familie Rantzau. In de 16e eeuw ontstond een landgoedbedrijf met herenhuis; de gebouwen brandden in 1720 af en werden tussen 1723 en 1729 als gesloten hofcomplex in inheemse baksteen in laatbarokke stijl herbouwd naar plannen van Rudolph Matthias Dallin, in opdracht van Christian zu Rantzau. Het herenhuis werd al in 1802 afgebroken en vervangen door een vroegclassicistisch gebouw dat de Deense architect Christian Frederik Hansen van 1803 tot 1806 optrok. Tot de overname door Pruisen in 1867 was het landgoed ook patrimoniaal gerecht.

Het landgoed is sinds de 14e eeuw in bezit van de familie Rantzau, en hun invloed is zichtbaar in het familiewapen dat in zandsteen is uitgehouwen boven het middelste venster van het herenhuis, gedateerd 1724. De indeling van de binnenplaats, met het Kuhhaus en de Scheune die de as naar het herenhuis flankeren, toont de werkhierarchie van een adellijk landgoed. Het 130 meter lange poortgebouw diende zowel als toegang als als representatie.

Het terrein kan worden verkend via gemarkeerde paden die de belangrijkste gebouwen en het omringende landschap verbinden. Een ontspannen wandeling door het park geeft tijd om architecturale details waar te nemen en te begrijpen hoe de verschillende ruimten op elkaar aansluiten.

Een gedenksteen van Noors marmer, gesneden door de Deense beeldhouwer Johannes Wiedewelt, staat in het park ter ere van een lid van de familie Rantzau. Dit kunstwerk verbindt de geschiedenis van het landgoed met de artistieke tradities van Noord-Europa.