Stiftskirche Walbeck, Ottoonse kerkruïne in Walbeck, Saksen-Anhalt, Duitsland

De Stiftskirche Walbeck is een kloosterruïne op een kalkstenen klif boven het Allertal in het noorden van Saksen-Anhalt. Delen van de oorspronkelijke muren staan nog overeind en tonen rondbogen en metselwerk uit zowel de Romaanse als de pre-Romaanse periode.

Graaf Lothar II stichtte het klooster in 942 op zijn eigen burcht als huiskloster van de graven van Walbeck, nadat hij gratie had gekregen voor zijn deelname aan een samenzwering van 941 tegen koning Otto I en verplicht was de kerk te bouwen. Zijn kleinzoon Thietmar van Merseburg, vanaf 1002 proost, wijdde de kerk in 1015 opnieuw na een brand. De burcht werd in 1219 geslecht, het klooster in 1591 hervormd en in 1810 opgeheven.

De ruïne staat op een kalkstenen richel en is vanuit een groot deel van het dorp zichtbaar, waardoor ze een vast ankerpunt vormt in het dagelijks leven van Walbeck. De nog aanwezige rondbogen en dikke muren geven een duidelijk beeld van middeleeuwse bouwmethoden.

De ruïne is het hele jaar vrij toegankelijk en kan zonder gids worden verkend. De kalkstenen klif biedt een wijd uitzicht over het Allertal, dus een bezoek op een heldere dag geeft het beste resultaat.

Tijdens opgravingen werd een stenen sarcofaag gevonden die naar men aanneemt toebehoort aan de stichter van het klooster; hij werd overgebracht naar de parochiekerk in het dorp. Zo rust de man die het klooster liet bouwen vandaag op een steenworp afstand van de ruïne die hij achterliet.