Neuhofener Berg, Stadspark in Sendling, Duitsland

De Neuhofener Berg is een park op de linker Isar-hoogte in het Münchner stadsdeel Sendling, in het westen begrensd door de Plinganserstraße en in het zuiden door de Greinerberg. Het plateau werd vooruitgeschoven met 2,5 miljoen m³ puin van in de Tweede Wereldoorlog verwoeste huizen, langs de helling opgestapeld. Aan de noordkant staat sinds 1955/56 een open ronde paviljoen van Josef Wiedemann met acht 4,5 m hoge travertijnen zuilen, een met houten shingles gedekt tentdak en een Nagelfluh-bekken van Hans Wimmer.

Het terrein werd na de Tweede Wereldoorlog aangelegd met puin van verwoeste gebouwen dat werd opgestapeld om een verhoogd landschap te vormen. Deze transformatie maakte het mogelijk om nieuwe groene ruimte voor de uitbreidende stad te creëren.

De naam Neuhofen gaat terug op een buitenhuis dat geheimraad Matheus Joner buiten het dorp liet bouwen en dat keurvorst Max Emanuel op 9 oktober 1698 tot adellijke zetel verhief. Van 1737 tot 1840 behoorde het landgoed toe aan de familie Zech auf Neuhofen, wier naam het droeg. De barokke tuinen van de zetel zijn verdwenen; het terrein staat als bodemmonument D-1-7835-0589 geregistreerd.

Het park is gemakkelijk bereikbaar te voet met vlakke en zachtjes hellende paden die geschikt zijn voor verschillende activiteiten. Bezoekers moeten er rekening mee houden dat sportvelden soms door teams zijn gereserveerd en parkeerplaatsen in de buurt beperkt kunnen zijn.

Aan de noordkant van het park staat een open ronde paviljoen uit 1955/56 van Josef Wiedemann, met acht 4,5 m hoge travertijnen zuilen, een met houtspanen gedekt houten tentdak en een waterbekken van Nagelfluh-steen van Hans Wimmer. Een metalen bodemplaat die Blasius Gerg in 1969 toevoegde, herdenkt de 6000 Müncheners die in de Tweede Wereldoorlog door bommen omkwamen.