Kloster Uetersen, Cisterciënzer klooster in Uetersen, Duitsland

Het Kloster Uetersen is een kloostercomplex in Schleswig-Holstein waarvan de gebouwen uit verschillende perioden stammen en samen een historisch geheel vormen. De zuidelijke vleugel toont bakstenen gotiek, de priorinne-residentie werd in 1644 gebouwd, en de kerk verrees tussen 1747 en 1749.

Heinrich II von Barmstede richtte dit klooster in 1234 op door twaalf nonnen van het klooster Reinbek mee te nemen en een nieuwe cisterciënzer gemeenschap op te richten. Na de Reformatie in 1555 veranderde het doel toen het een stichting voor ongetrouwde vrouwen van adel werd.

De naam Uetersen komt van „uterst End”, het uiterste einde van het gebied van de ridders van Barmstede, waar het klooster in 1234 werd gesticht. Sinds 1555 is het convent een stichting voor adellijke dames; de leden, Stiftsdamen of Konventualinnen genoemd, waren ongehuwde edelvrouwen. In 1996 telde het convent nog de priorin en zeven dames, van wie geen meer op het terrein woonde; de conventualinnenhuizen zijn verhuurd.

De vroegere kloosterganghof is nu de Jungfernfriedhof met goed bewaarde classicistische grafmonumenten uit de begintijd van het stift. Het huis van de priorin huisvest het restaurant „Die Klosterküche“ en is voor bezoekers toegankelijk; de oude kapittelzaal op de eerste verdieping wordt door de burgerlijke stand gebruikt voor huwelijken. De barokkerk van 1747–1749 ligt tussen klooster en begraafplaats.

De landgoederen van het klooster strekten zich eens uit over een enorm gebied van Neumünster tot Altona en omvatten hun eigen economische ondernemingen zoals steenbakkerijen en molens. Deze schaal van eigendom en economische macht toont hoe invloedrijk de gemeenschap in de regio was.