Rubber Island, Woonwijk in Gießen, Duitsland

Rubber Island (Gummiinsel) is een woonwijk in het westen van Giessen, aan de overkant van de Lahn. Ze bestaat uit kleine twee verdiepingen tellende huizen van rode baksteen zonder kelder, elk met een kleine voortuin, gebouwd tussen 1932 en 1939; later werden ze gerenoveerd, deels gesloopt en vervangen door hoogbouw met sociale woningen. De opzet onderscheidt de wijk nog steeds van de rest van de stad.

De wijk werd tussen 1932 en 1939 gebouwd in het kader van het nationaalsocialistische vestigingsbeleid, dat delen van de stedelijke bevolking naar georganiseerde randgemeenschappen overbracht. De kleine tweelaagse huizen van rode baksteen zonder kelder dienden als noodwoningen, vooral voor families van Yenische handelaars, kermisreizigers, oudijzerhandelaars en nazaten van regionale Sinti-families. Later werden de huizen gerenoveerd, deels gesloopt en vervangen door hoogbouw voor sociale woningbouw, en werd het woongebied uitgebreid naar het westen van de stad.

De naam komt van de nabije rubberfabriek Poppe & Co. en van overstromingen van de Lahn; bewoners noemden de wijk lang denigrerend "Gummiinsel". Tot in de jaren 1980 spraken velen Manisch, een op Romani gebaseerd geheim sociolect dat nu alleen in resten bestaat. De ZDF-reportage "Deutsche Desperados" (1998) werd hier opgenomen, maar door bewoners afgewezen als een verkeerde voorstelling.

De wijk ligt aan de overkant van de Lahn ten opzichte van de rest van Gießen; nader haar vanaf de westelijke rivieroever, en de rode bakstenen huizen en latere hoogbouw zijn te voet langs de woonstraten te bekijken. Er zijn geen rondleidingen of voorzieningen voor bezoekers, en de wijk is bewoond: blijf op openbare paden en respecteer de privacy van bewoners.

De bijnaam van de wijk komt van de nabije rubberfabriek Poppe & Co. en van overstromingen van de Lahn, niet van rubber in de bebouwing. Tot in de jaren 1980 spraken de bewoners Manisch, een op Romani gebaseerd sociolect dat nu alleen in resten voortleeft.