Sint-Severinuskerk, Katholieke parochiekerk in Eilendorf, Duitsland.

St. Severin is een neoromaanse basiliek van grof behouwen grijsbruine natuursteen, in 1864 gebouwd naar plannen van Heinrich Wiethase en August Essenwein. Ze heeft een kruisvormige plattegrond met drie schepen, een polygonale apsis en een dakruiter op de viering; de vier verdiepingen tellende westtoren naar ontwerp van Heinrich van Kann, voltooid in 1908, draagt een uurwerk, hoektorentjes en een achthoekige spits met een vergulde windwijzer.

De parochie, gewijd aan de heilige Severinus van Keulen, werd in 1293 gesticht door de Abdij van Kornelimünster en bleef daaraan verbonden tot de secularisatie in 1804. De huidige kerk verving in 1864 een oudere, naar plannen van Heinrich Wiethase en August Essenwein; de toren, ontworpen door Heinrich van Kann, kwam pas in 1908 gereed. Na een voltreffer op 14 juli 1943 werd de kerk tot 1953 hersteld en in 1988 op de monumentenlijst van Aken geplaatst.

De parochie, gewijd aan de heilige Severinus van Keulen, werd in 1293 gesticht door de Abdij van Kornelimünster en bleef daaraan verbonden tot de secularisatie in 1804. In de kerk liggen graven van de plaatselijke adel; een optekening van koster Huberti Heimich uit 1772 noemt 82 graven, van 16 in het koor tot één onder de banken richting Kornelimünster.

St. Severin staat in Eilendorf, ten oosten van het centrum van Aken, met het kerkhof eromheen dat sinds ongeveer 1870 in gebruik is. De hoofdingang ligt aan de voet van de vier verdiepingen tellende westtoren, achter een lage muur met pijlers en een metalen hek. Het interieur werd tussen 1974 en 1980 heringericht door architect Kaldenbach, waardoor de huidige opstelling gemoderniseerd is en niet die van 1864.

De vier klokken in de hoofdtoren, in 1904 en 1926 gegoten door Petit & Gebr. Edelbrock, klinken op c', es', f' en g'; samen luiden ze de melodieën van de liederen "O Heiland, reiß die Himmel auf" of "Dank sei dir Vater". In het dakruitertje hangt een vijfde klok van dezelfde gieterij.