Autobahnbrücke über die Göltzsch Weißensand, Stenen boogbrug in Reichenbach im Vogtland, Duitsland

De Göltzschtalbrücke is een 364 meter lange verkeersbrug over de A 72, die het dal van de Göltzsch bij Weißensand overspant. De constructie is een boogbrug van natuursteenmetselwerk met vijf bogen van 50,5 meter overspanning, gedragen door pijlers met 62 meter tussenruimte. De brug bereikt een maximale hoogte van 35 meter en bevat vulbeton in het inwendige.

De brug werd van oktober 1937 tot december 1938 gebouwd als onderdeel van de Vogtlandautobahn, gepland voor vier rijstroken maar door gebrek aan arbeiders en materiaal met slechts twee uitgevoerd. In april 1945 bliezen terugtrekkende Duitse soldaten het bouwwerk op; de wederopbouw in de Sovjet-bezettingszone eindigde in oktober 1948. Van 1992 tot 1994 werd de brug grondig gerenoveerd en verbreed tot vier rijstroken plus twee vluchtstroken.

De brug bij Weißensand gaf Auguste Lazar de titel voor haar boek "Die Brücke von Weißensand" (1965), dat vertelt hoe inwoners begin maart 1945 twee vrouwen redden uit een passerend gevangenentransport van kamp Groß-Rosen. In de DDR-tijd mochten voetgangers de brug nog oversteken.

De brug is gemakkelijk bereikbaar via de B173-weg tussen Reichenbach en Plauen, met parkeerplaatsen en uitkijkpunten in de buurt. Bezoekers hebben de beste uitzichten vanuit verschillende hoeken in de vallei eronder en vanaf paden die langs de oevers van de rivier Göltzsch lopen.

De vijf bogen van de brug hebben vrije overspanningen van 50,5 m en pijlerafstanden van 62 m, bij een maximale hoogte van 35 m. In de DDR-tijd, vóór de verbreding van de A 72, konden voetgangers de brug oversteken. Schrijfster Auguste Lazar noemde haar verhaal uit 1965 "Die Brücke von Weißensand" naar het bouwwerk.