Göhrener Viadukt Göhren, Spoorwegviaduct in Wechselburg en Lunzenau, Duitsland.

Het Göhrener Viadukt is een stenen spoorwegviaduct over het dal van de Zwickauer Mulde tussen Wechselburg en Lunzenau, 297 m lang en 68 m hoog, deels in twee verdiepingen. De grootste boog heeft een vrije overspanning van 16 m en het metselwerk heeft een volume van 55.514 m³. Eroverheen lopen op de oostoever de lijn van de Muldentalbahn zonder geregeld verkeer en op de westoever de weg van Göhren naar Altzschillen.

De eerste steen van het Göhrener Viadukt werd gelegd op 27 mei 1869 en in juni 1871 was de brug klaar voor de spoorlijn Neukieritzsch–Chemnitz. De ingenieurs Clauß, tevens bouwer van het Hetzdorfer Viadukt, en E. Bake leidden de werken, die begonnen met 4000 tot 5000 arbeiders, onder wie 1000 vooral Italiaanse metselaars. De kosten bedroegen 1,2 miljoen taler; twee platen boven op de brug herinneren aan de bouwmeesters.

Twee platen boven aan de brug herinneren aan de bouwmeesters, de ingenieurs Clauß, die ook het Hetzdorfer Viadukt bouwde, en E. Bake. Aan de bouw werkten 4000 tot 5000 arbeiders mee, onder wie 1000 vooral Italiaanse metselaars; 340 paarden brachten de bouwmaterialen aan.

Je kunt het viaduct vanuit verschillende nabijgelegen uitkijkpunten bekijken die gratis toegang bieden. Het beste moment om te bezoeken is overdag, wanneer de stenen structuur duidelijk zichtbaar is.

Het metselwerk van het viaduct beslaat 55.514 m³. Het graniet kwam uit het nabije Fischheim, Markersdorf en Göhren, waaronder licht graniet uit Fischheim en roodachtig graniet uit de omgeving van Göhren, evenals Rochlitzer porfier. Twee platen boven aan de brug herinneren aan de ingenieurs Clauß en E. Bake.