Glörtalsperre, Stuwmeer in Breckerfeld, Duitsland.

De Glörtalsperre is een stuwmeer op de grens van de districten Ennepe-Ruhr en Märkischer; het water is ongeveer gelijk verdeeld over Breckerfeld, Schalksmühle en Halver. Het wordt gekeerd door een gebogen zwaartekrachtdam van breuksteenmetselwerk, 168 m lang en 32 m hoog, die de Glör afdamt. Het 21 hectare grote meer wordt door bos omringd, met een klein gebouw met rood dak aan de oever en dunne houten constructies die vanaf de oever het water in steken.

De Glörtalsperre werd in 1903/04 gebouwd in opdracht van de Volmetalsperren-Genossenschaft, naar ontwerpen van professor Otto Intze uit Aken, en op 17 november 1904 in bedrijf genomen; de feestelijke inwijding volgde op 11 juni 1906. De dam leverde bedrijfswater aan de watergedreven fabrieken in het Glördalen en het lagere Volmedal en verhoogde de Ruhr bij laagwater. In 1997 dreigde sluiting, maar de recreatieve waarde behoedde de plas daarvoor; in juli 2018 nam de Ruhrverband het technisch beheer van de dam over.

De Glör wordt bij de dorpen Glörfeld, Loh, Reeswinkel en Rotthausen afgedamd. Sinds kort na de Tweede Wereldoorlog wordt er elke tweede pinksterdag een bosdienst gehouden, en het stuwmeer is ook een bekend ontmoetingspunt voor motorrijders.

Een rondweg van 3,4 km loopt om het stuwmeer en is geschikt voor rolstoelen en kinderwagens. Een grote parkeerplaats, een horecagelegenheid en de jeugdherberg Breckerfeld liggen direct aan de oever. Bij grote keuringen wordt het water volledig afgelaten, zoals in 2017-2018 en 2000-2003.

Het stuwmeer is paaigebied voor de elrits: in het voorjaar zwemmen scholen van deze kleine vissen de Glörbach stroomopwaarts, waarbij de mannetjes rood, groen en blauw gekleurd zijn. Na het kikkervisjestadium verlaten jonge bruine kikkers in hartje zomer het water, vooral in de Rothauser Bucht, soms massaal vlak voor onweersbuien.