St.-Jakobus-Kirche, Romaanse kerk in Prien am Chiemsee, Duitsland

De St.-Jakobus-Kirche is een romaanse kerk in Prien am Chiemsee met karakteristieke halfronde bogen, stenen muren en decoratieve details. De structuur toont klassieke kenmerken van de Romaanse periode met zuilen, kapitelen en zorgvuldig bewerkte architecturale elementen.

De kerk maakte deel uit van een burchtcomplex dat de graven van Falkenstein tussen 1158 en 1200 aanlegden, nadat zij in 1158 de voogdij over het klooster Herrenchiemsee hadden gekregen. De Falkensteins kozen Sint-Jacobus als patroon; van de burcht rest alleen een verdedigingstoren van de ringmuur, die later via een muuropening in de kerk werd opgenomen. In 1711 kreeg de kerk een nieuw dakgestel met een kleine uiendom boven de apsis, en barokke witsellagen bedekten de middeleeuwse schilderingen tot ze in 1927 en 1941/42 werden blootgelegd.

De kerk is gewijd aan de heilige Jakobus, beschermheilige van de graven van Falkenstein, die tussen 1158 en 1200 het kasteelcomplex bouwden. Een gesneden barok beeld van de heilige Jakobus staat in de nis van de oorspronkelijke, nu dichtgemetselde ingang aan de noordmuur. Het ongewone fresco van een 'levende gehangene' verwijst naar een wonder dat aan de heilige Jakobus wordt toegeschreven.

De kerk staat op een hoogte ten westen van de Chiemsee-vlakte in het dorp Urschalling; de toegang loopt via het dorpsweggetje. De binnenvloer werd in 1966-1968 teruggebracht op het oorspronkelijke niveau, waardoor het koor via zes treden bereikbaar is. De muren zijn dik en de ruimte is onverwarmd; de fresco's zijn gevoelig voor vocht.

Het Drievuldigheidsfresco in de apsis wordt vaak gelezen als de Heilige Geest in vrouwelijke vorm, maar waarschijnlijker is een baardloze jongeling. Daarnaast hangt een zeldzame voorstelling van een "levende gehangene", die verwijst naar een wonder van de heilige Jakobus. Rond 1390 overschilderden de gotische schilders de oudere romaanse motieven in hun eigen stijl zonder ze te wijzigen.