Gutshaus Boldevitz, Landhuis in Parchtitz, Duitsland

Gutshaus Boldevitz is een gepleisterd herenhuis van drie verdiepingen en vijf traveeën op een bijna vierkante plattegrond, rond 1600 gebouwd en gedekt door twee evenwijdige zadeldaken met golvende voluutgevels, verdeeld door verticale dubbele kroonlijsten. Vanaf 1783 kwamen twee zijvleugels van twee verdiepingen en vijf traveeën erbij; het alliantiewapen boven de hoofdingang aan de hofzijde op de eerste verdieping herinnert daaraan. Het huis staat in een park van ongeveer elf hectare met een zwanenvijver.

Het landgoed was vanaf de 13e eeuw in handen van de familie von Rotermund; onder Claus von Rotermund ontstond rond 1600 de kern van het herenhuis, dat landraad Philipp von Rotermund in 1635 of 1655/58 liet verbouwen, naar verluidt met stenen van de in 1550 opgeheven kerk van de Johannitercommanderij Maschenholz. In 1712 ging het over naar de Zweedse generaal Carl Gustav graaf Mellin, in 1744 naar de familie von Putbus, in 1762 naar Adolf Friedrich von Olthof. De twee zijvleugels kwamen er in 1783/1784 onder Christian Friedrich von der Lancken; het alliantiewapen boven het hofportaal herinnert daaraan.

De naam Boldevitz gaat terug op de familie von Rotermund, die het landgoed sinds de 13e eeuw bezat. In 1762 verzamelde Adolf Friedrich von Olthof hier verwanten en vrienden en haalde de jonge schilder Jakob Philipp Hackert, die tussen 1762 en 1764 zes grote landschapsbehangsels met Rügen-motieven maakte. Goethe noemde het landgoed in 1811 in zijn Hackert-biografie als „Bolwitz”.

De zijvleugels en bijgebouwen bevatten nu vakantieappartementen, en de kapel uit 1839 wordt voor bruiloften gebruikt. Het park beslaat ongeveer elf hectare; de Tellertor aan de zuidkant is in 2011 gereconstrueerd, en de noordingang is een met leeuwen bekroonde poort. Het landhuis dient ook als filmset, als "Gut Rodewitz", in de serie "Hallo Robbie!".

De twee gebogen gevels van het hoofdgebouw zijn tegenwoordig de enige in hun soort op Rügen; het vergelijkbare landhuis in Üselitz verviel in de jaren 1970 tot een ruïne en werd pas in 2018 herbouwd. De Tellertor, de zuidelijke toegangspoort tot het park, werd in 2011 gereconstrueerd.