Tirschenreuther Teichpfanne, Merensysteem in district Tirschenreuth, Beieren, Duitsland.

De Tirschenreuther Teichpfanne is een vijvergebied in de driehoek tussen Tirschenreuth, Mitterteich en Wiesau in het district Tirschenreuth, Opper-Palts. De vijvers, meestal in de middeleeuwen aangelegd, worden gescheiden door aarden dammen en zijn doorgaans slechts één tot twee meter diep; enkele vijvers met een veenbodem en verlaten kleigroeves bij Wiesau bereiken 10 tot 15 meter. De grootste zijn de Paulusschwamm (17 ha), de Kornthaner Weiher (16 ha) en de Rothenbürger Weiher (16 ha).

De meeste vijvers van de Tirschenreuther Teichpfanne werden in de middeleeuwen gegraven, vaak op initiatief van het cisterciënzer klooster Waldsassen, dat zelf slechts ongeveer 160 vijvers bezat. Boeren, burgers en ambtenaren legden de overige aan. De kloostervijvers werden na de secularisatie van 1803 geleidelijk geprivatiseerd. Rond 1200 liet Tirschenreuth twee stadsvijvers van 90 en 97 hectare aanleggen, die in 1808 werden drooggelegd.

De regio handhaaft traditionele karperviskwekerij als een nog levende praktijk die bepaalt hoe het land wordt gebruikt. Overal zie je hoe lokale viskwekers de ondiepe vijvers beheren en dit oude vakwerk voortzetten.

Je kunt het vijverlandschap verkennen via gemarkeerde wandelpaden die verschillende delen van het systeem verbinden. Een voormalige spoorlijn is omgebouwd tot fietspad waarmee je makkelijk het hele gebied kunt zien.

De twee stadsvijvers van Tirschenreuth, rond 1200 gegraven en in 1808 drooggelegd, besloegen 90 en 97 hectare, veel groter dan enige huidige vijver; de grootste overgebleven vijver, de Paulusschwamm van 17 hectare, haalt daar maar een fractie van. Het 28,4 km lange Vizinalbahn-fietspad volgt de voormalige spoorlijn Wiesau–Bärnau in het zuiden van het vijvergebied.