Kerk van Greetsiel, Gotische kerk in Greetsiel, Duitsland

De Kerk van Greetsiel is een eenbeukige gotische zaalkerk van baksteen, gebouwd tussen 1380 en 1410 en gewijd aan de heilige Maria. De muren hellen zichtbaar door zwakke funderingen; de rechthoekige ramen en ingangen zijn deels dichtgemetseld en deels aanzienlijk vergroot. Een aparte bakstenen klokkentoren staat los van de kerk, en een dakruiter boven de oostgevel draagt een uurwerk, een klok en een vergulde koperen windwijzer in de vorm van een driemaster.

De kerk van Greetsiel werd in twee fasen tussen 1380 en 1410 gebouwd als eigenkerk van hoofdeling Haro Edzardsna, in gotische stijl en van baksteen. Paus Bonifatius IX bevestigde haar in 1401, vóór de voltooiing, en tot de reformatie behoorde zij tot het bisdom Münster. Onder graaf Edzard II werd een aanbouw toegevoegd.

De kansel uit 1669, versierd met barokke bloemenguirlandes, staat centraal in de hervormde eredienst, die geen altaar en geen kruis kent. Boven de westelijke ingang hangen de wapens van de Greetsieler Cirksena's en van het Zweedse koningshuis Wasa, waarmee zij door huwelijk verbonden waren. Een epitaaf van blauwsteen herinnert aan predikant Johann Michael Knottner, gevlucht uit de Palts, zes jaar in Pilsum en 39 jaar in Greetsiel, gestorven in 1684 op 69-jarige leeftijd.

De bakstenen toren staat los van de kerk, zoals bij veel Oost-Friese kerken. De drie bronzen klokken hangen in een nieuwe houten klokkenstoel: de grote in het midden, de middelste erboven en de kleine op de begane grond van de toren, verscholen achter een openbare boekenkast. De oude gietijzeren klokken staan op het kerkterrein.

De windwijzer op de dakruiter is een verguld koperen driemaster van het type hoeker met gezette vierkante zeilen uit omstreeks 1730; de gemeente noemt hem de oudste scheepswindwijzer van Nedersaksen. De toren diende rond 1870 ook als nulpunt van het coördinatenstelsel van het district Emden bij de kadastrale opmeting van Oost-Friesland.