Roter Bär Pit, Bezoekersmijn in Sankt Andreasberg, Braunlage, Duitsland

De Grube Roter Bär is een ijzerertsmijn in het Bärener Tal aan de voet van de Knöchel, ten oosten van Sankt Andreasberg. De daggalerij en de ondiepe werken volgen bruin ijzererts dat als lensvormige insluitsels in een Midden-Devonische schalie-kalksteenserie voorkomt. Het Sankt Andreasberger genootschap voor geschiedenis en oudheidkunde beheert de mijn als leergroeve.

De Grube Roter Bär werd van omstreeks 1800 tot midden jaren 1860 geëxploiteerd door particulieren (Eigenlehner) met slechts 4-6 man, goed voor 50-60 ton bruin ijzererts per jaar. De enige afnemer was de staats-Hannoverse Königshütte in Lauterberg. Na de overgang van Hannover naar Pruisen in 1866 en de omschakeling naar houtskoolhoogovens in 1871 verloor het erts zijn markt en werd de mijn verlaten. Vanaf 1920 heropende de Ilseder Hütte haar voor exploratie tot 1923.

De naam Roter Bär betekent „rode beer”. Sinds 1931 beheert het Sankt Andreasberger genootschap voor geschiedenis en oudheidkunde de mijn, en het restauratiegeld werd op de oude manier bijeengebracht, via een mijnbouwvennootschap en de uitgifte van aandelen. Vandaag houden vrijwilligers van de werkgroep mijnbouw de gangen open.

Bezoekers betreden de ondergrondse secties meestal met een gids die de tunnels en mijnbouwtechnieken uitlegt. Draag geschikte kleding voor koele, vochtige omstandigheden onder de grond.

In april 1945 diende de galerij als schuilkelder en redde het leven van veel mensen die er tijdens de gevechten naartoe vluchtten. Vandaag biedt ze in de winter onderdak aan vleermuizen en levert ze ook drinkwater.