Alexanderkirche, Gotische kerk in Oerlinghausen, Duitsland.

De Alexanderkirche is een gotische kerk in Oerlinghausen met puntige bogen, ribgewelven en steunberen die de middeleeuwse structuur bepalen. Het gebouw vertoont de typische kenmerken van religieuze architectuur uit deze periode met zorgvuldig uitgevoerde steenwerk.

De oudste metselwerken in de fundering komen van een romaanse basiliek van rond 1200, waarvan het verloop binnen nog zichtbaar is. Na een brand in 1509 verrees tussen 1511 en 1514 het huidige gotische gebouw, waarbij de zijbeukmuren en het onderste deel van de westtoren van de 13de-eeuwse voorganger werden hergebruikt. In 1878 vernieuwde Ferdinand Ludwig August Merckel de kerk en kreeg de voorheen stompe toren een spits.

De naam verwijst naar de heilige Alexander: in 851 kreeg keizer Lotharius zijn relieken van paus Leo IV en liet ze van Rome naar Wildeshausen brengen, waarbij langs de route Alexanderkerken werden gesticht. De Alexanderklok van 1547, gegoten door Johan Ahues, draagt een Nederduitse inscriptie en luidt 's ochtends, 's middags en 's avonds voor het gebed; de drie stalen klokken van 1923 luiden bij diensten, dopen en huwelijken.

De kerk staat in het centrum van Oerlinghausen; binnen is het verloop van het oudere romaanse metselwerk nog te zien. De toren reikt met zijn spits tot de windhaan op 69 meter, het schip is ongeveer 31 meter lang en 16 meter breed. De Alexanderglocke luidt 's ochtends, 's middags en 's avonds voor het gebed.

De bronzen Alexanderglocke uit 1547 doorstond beide wereldoorlogen: in 1917 werden twee klokken omgesmolten, in 1945 werd deze teruggevonden tussen 2.000 klokken bij een koperwerk in Lünen en op 30 november 1945 weer opgehangen. Haar Nederduitse inscriptie begint met „Sanderus hete ick, de levendige rope ick”.