Grube 7, Kalksteengroeve in Mettmann, Duitsland

Grube 7 is een voormalige kalksteengroeve in het oosten van Haan, aan de rand van het Osterholz en de stadsgrens met Wuppertal. Er werd gedolomitiseerde massakalk uit de Gruiten-Dornaper kalkrug gewonnen; nu lopen beveiligde paden langs de groeverand met uitzichtpunten, en de bodem is sinds het droogvallen van het groevewater grotendeels begroeid.

De Grube 7 werd in 1899 geopend op de plaats van een oudere kleine groeve bij Gruiten. De gedolomitiseerde massakalk diende eerst als ovenadditief voor de hoogovens in Haan en omgeving; het gesteente ging via kabel- en mijnspoor naar Gruiten, werd daar deels overgeladen op een werkbaan door het Düsseltal naar Erkrath-Hochdahl en deels verder vervoerd naar de kalksinterij bij station Gruiten. Na de aanleg van een tunnel bij Gruiten namen vrachtwagens in de laatste exploitatiejaren het transport over. Rond 1964 produceerden ongeveer 250 medewerkers jaarlijks 720.000 ton gesteente. In 1966 werd de winning gestaakt.

Het groevesmeer, bijgenaamd "Canyon", was ondanks een toegangsverbod een geliefde zwemplek, bereikbaar via een verwilderde tuin bij de ingang van de groeve. De Eulenkopfweg en andere wandelroutes van Haan lopen nu door de groeve, en vrijwilligers van AGNU Haan onderhouden de weiden.

De locatie is gemakkelijk te bezoeken omdat gemarkeerde paden langs de groevekanten lopen met beveiligde uitkijkpunten. Draag stevige schoenen en neem weersbescherming mee, want de paden gaan over onregelmatig terrein.

Na het einde van de winning in 1966 werd grondwater uit de groeve Hahnenfurth via de Grenzbach in de Düssel geleid, ter hoogte van Grube 7 weer onttrokken en in de groeve gepompt, waar het in het grondwater wegzakte. Een controlekamer in de kalkfabriek Dornap bewaakte temperatuur, pH, elektrische geleidbaarheid, troebelheid en UV-absorptie. Het groevewater, „Canyon” genoemd, droogde volledig op toen deze toevoer eind 20e eeuw stopte.