Gohliser Schlösschen, Rococo kasteel in Gohlis, Duitsland

Het Gohliser Schlösschen is een rococo-kasteel in Gohlis bij Leipzig met symmetrische orangerievleugels aan beide zijden van het hoofdgebouw. De gevel en interieur kamers vertonen uitgewerkte rococo-architecturale details die de structuur van binnen en buiten karakteriseren.

Johann Caspar Richter, raadslid en stadsbouwmeester van Leipzig, liet dit zomerpaleis in 1755/56 bouwen op grond die ontstond door twee boerderijen van zijn vrouw Christiana Regina samen te voegen. Het ontwerp wordt toegeschreven aan Friedrich Seltendorff, beïnvloed door Johann Christoph Knöffel. Oorlogscontributies vertraagden het interieur; na Richters dood in 1770 voltooide Johann Gottlob Böhme, hoogleraar geschiedenis en nieuwe echtgenoot van de weduwe, het, met schilderingen van Adam Friedrich Oeser in de feestzaal.

De vroegere naam Turmgut, torenlandhuis, verwijst naar de 36 meter hoge torenachtige opbouw boven het middendeel. In de Festsaal vinden concerten en theatervoorstellingen plaats; het plafondschildering van Adam Friedrich Oeser toont de "Levensweg van Psyche". De Oeserzaal op de bovenverdieping is voor burgerlijke en vrije huwelijken, de vanuit de tuin bereikbare Steinsaal voor rouwplechtigheden.

Het complex strekt zich uit tussen de Menckestraße aan de hofzijde en de Poetenweg aan de tuinzijde in Leipzig-Gohlis, ongeveer 2 km van het centrum en 200 m van het Rosental. Door de helling ligt de tuinzijde lager, zodat de Stein- und Gartensaal vanuit de tuin bereikbaar is. Er worden rondleidingen gegeven en de oostelijke aanbouw, vroeger kegelbaan en biljartkamer, dient nu als café.

Het plafond van de Oesersaal toont een schildering van Adam Friedrich Oeser met de „Levensweg van Psyche”, en naast de deur hangen twee avondfantasielandschappen van dezelfde schilder. De zaal werd tussen 2011 en 2013 gerestaureerd. In de tuin staat Oesers standbeeld van Frederik August I van Saksen, dat tot 1937 op de Königsplatz, het huidige Wilhelm-Leuschner-Platz, stond.