Pfarrkirche St. Martin, Parochiekerk in Langenargen, Duitsland.

De Pfarrkirche St. Martin is een barokke parochiekerk in Langenargen, gebouwd 1720–1722 door Leonhard Gmeiner. Het rechthoekige schip met korbbogige apsis en kruisribgewelf grenst aan de straatzijde aan een Heilig-Geist-Spital en aan de meertzijde aan een Marienkapelle met daarboven een bibliotheek. De 55 meter hoge noordtoren werd in 1735 toegevoegd; een tweede, gelijke toren bleef ongebouwd.

De graven van Montfort verplaatsten de parochiekerk van het middeleeuwse centrum naar een plek bij hun kasteel, waar ze van 1720 tot 1722 door Leonhard Gmeiner werd gebouwd op de plaats van de Fridolinskapelle uit 1479. De eerste steen werd in 1718 gelegd door Konrad Ferdinand Geist von Wildegg, en Johann Franz von Stauffenberg wijdde de kerk in 1722. De noordtoren volgde in 1735 onder graaf Ernst; de geplande tweede toren werd nooit gebouwd.

De preekstoel is uit gemarmerd hout gesneden en draagt een reliëf van de prediking van Johannes de Doper; het rugpaneel toont een Jozefbeeld uit omstreeks 1660, en een bazuinblazende putto bekroont het klankbord. Het stucwerk van omstreeks 1733 vormt een fijnkleurig regence-ornament, en Franz Anton Maulpertsch schilderde de plafondfresco's.

De kerk is dagelijks geopend en ligt centraal op het stadsplein, wat het bezoeken gemakkelijk maakt. Bezoekers kunnen de toren als oriëntatiepunt gebruiken bij het verkennen van de omgeving.

De kerk was gepland met twee gelijke torens van elk 55 meter hoog, maar door geldgebrek kwam in 1735 alleen de noordtoren van graaf Ernst tot stand. Wie de plannen maakte is onopgehelderd; de Vorarlbergse bouwmeester Christian Thumb wordt genoemd.