Grabkirche, Kerkgebouw in Deggendorf, Duitsland.

De Grabkirche, officieel Heilig-Grabkirche St. Peter und St. Paul, is een driebeukige basiliek met een eenbeukig koor aan de zuidkant van het stadsplein van Deggendorf. De 70 meter hoge toren, gebouwd 1722–1727, wordt bekroond door een replica van de Gnad-monstrans. De toren toont een witte wijzerplaat, een open boogklokkenstoel en een groene uiendome.

De kerk werd gebouwd na de verbranding van de joden van Deggendorf in 1338, een pogrom die verband hield met schulden van burgers; in 1361 kreeg ze het patronaat van het Lichaam van Christus en de apostelen Petrus en Paulus. De 70 meter hoge toren werd in 1722 begonnen naar plannen van Johann Baptist Gunetzrhainer, voortgezet door Johann Michael Fischer en met Pasen 1728 ingewijd. In 1994 stortte het gewelf van de zuidelijke zijbeuk in; de restauratie vanaf 2004 eindigde in april 2012 met de altaarwijding.

De naam Grabkirche verwijst naar het Heilig Graf, niet naar een begraafplaats: de kerk werd gebouwd na de verbranding van de joden van Deggendorf in 1338 en werd doel van de bedevaart Deggendorfer Gnad, die de bisschop van Regensburg in 1992 beëindigde. Binnen toont het Bäckeraltar, een gesneden retabel van omstreeks 1510, de Vlucht naar Egypte, de Besnijdenis, de Graflegging en de twaalfjarige Jezus in de tempel.

De kerk staat aan de zuidkant van het stadsplein van Deggendorf en is te voet bereikbaar vanuit het voetgangerscentrum. De 70 meter hoge toren, bekroond met een kopie van de Gnad-monstrans, dient als oriëntatiepunt. Het schip werd in de 19e eeuw opnieuw in gotische stijl gebracht en in 1994 stortte het gewelf van het zuidelijke zijschip in, dus de binnenoppervlakken zijn gerestaureerd.

In 1992 verbreekt de Bisschop van Regensburg officieel de band van deze kerk met een lang bestaande pelgrimstraditie, wat haar rol in de gemeenschap veranderde. Deze verandering markeerde een keerpunt in de geschiedenis van het gebouw en zijn plaats in het plaatselijke religieuze leven.