St. Sixtus, Neogotische kerk in Haltern am See, Duitsland.

St. Sixtus is een grote neogotische hallenkerk van rode baksteen, met een steil leien dak en een vierkante toren van 80 meter, bekroond door een grote middenspits en vier kleine hoekspitsen. Vier driebeukige schip-traveeën leiden naar een transept met vierkante viering, gevolgd door een kortere travee en een koor dat eindigt in een 5/8 veelhoekige apsis. Hoge spitsboogvensters en bakstenen steunberen ritmeren het schip, en de toren heeft gepaarde spitsboogopeningen en een klok.

Haltern geldt als een van de oorspronkelijke parochies van het in 804 gestichte bisdom Münster; een romaanse voorganger uit de 11de eeuw stond hier tot in de tweede helft van de 14de eeuw, toen een gotische hallenkerk hem verving, waarvan alleen de toren bleef. Die middeleeuwse kerk werd in 1875 afgebroken; de Münsterse architect August Hanemann ontwierp het huidige gebouw, dat op 16 september 1885 werd gewijd. Door de vorm van het perceel is het op het zuiden gericht in plaats van het oosten.

De kerk is gewijd aan de heilige Sixtus, een patroonheilige die in het bisdom Münster verder niet voorkomt. Het belangrijkste kunstwerk is het Halterner Kreuz, een eikenhouten vorkkruis met een expressief Christusbeeld uit omstreeks 1330/40; sinds het midden van de 18e eeuw is het doel van bedevaarten. Volgens de legende werd het ooit in de Lippe gevonden, tegen de stroom in drijvend. Hoogtepunt van de Kreuz-Wallfahrt is de Kreuztracht op de zondag na het feest van de Kruisverheffing.

De kerk is niet zoals oudere godshuizen georiënteerd op het oosten, maar op het zuiden, omdat de vorm van het perceel dat bij de nieuwbouw in de jaren 1880 afdwong. De 80 meter hoge toren met vier kleine hoektorentjes markeert de ingangszijde; het portaal ligt onder de klok.

Het belangrijkste stuk in het interieur is het Halterner Kreuz, een vorkkruis van eikenhout met een expressief Christusbeeld, vermoedelijk gemaakt rond 1330/40. Sinds het midden van de 18e eeuw is het doel van bedevaarten; volgens de legende werd het ooit in de Lippe gevonden, tegen de stroom in drijvend. Hoogtepunt is de Kreuztracht op de zondag na het feest van de Kruisverheffing.