Goethe-Theater, Theater in Bad Lauchstädt, Duitsland

Het Goethe-Theater is een eenvoudig theatergebouw in Bad Lauchstädt waarvan de functie van buiten afleesbaar is; zandstenen steunpilaren uit het midden van de 19de eeuw vertroebelen het oorspronkelijke karakter. De zaal is sober maar fraai geproportioneerd, met goede zichtlijnen en uitstekende akoestiek, een linnen plafond dat als „antiek zonzeil” werd uitgelegd, eenvoudige parketstoelen, gestoffeerde logestoelen en Argand-lampen, sinds 1908 geëlektrificeerd.

In 1791 kocht Goethe het kuurtheater van Joseph Bellomo voor 1200 taler en liet het hofgezelschap van Weimar vanaf 13 juni 1791 elke zomer in Lauchstädt spelen. Het nieuwe huis opende op 26 juni 1802 in Goethes aanwezigheid: 672 gasten kwamen binnen, honderden bleven buiten; opgevoerd werden zijn voorspel Was wir bringen en Mozarts Titus. Goethe betaalde ongeveer een zesde van de bouwkosten van meer dan 9000 taler.

De naam herinnert aan Johann Wolfgang von Goethe, die als directeur van het Weimarse hoftheater in 1791 het kuurtheater van Joseph Bellomo voor 1200 taler kocht en de nieuwbouw leidde. Vanaf 13 juni 1791 speelde het Weimarse gezelschap hier elke zomer; studenten uit Halle, waar Frederik de Grote in 1771 theater verbood, kwamen erheen.

De zaal bereikt men via de historische kuurbaden van 1776–1780; het huis van 1802 behield zijn oorspronkelijke stoelenopstelling, zodat zicht en akoestiek beter vanuit het parket dan vanuit de loges te beoordelen zijn. Zandstenen steunpilaren uit het midden van de 19de eeuw schragen de sobere gevel. Elektrisch licht kwam er pas in 1908; de Argand-lampen hangen er nog.

De zaal wordt nog steeds verlicht door argandlampen en is pas sinds 1908 geëlektrificeerd. Het gespannen doekplafond werd als een „antiek zonzeil” uitgelegd. Zandstenen steunpilaren uit het midden van de 19de eeuw verbergen nu de sobere gevel.