Heuwinklkapelle, Katholieke bedevaartskerk in Iffeldorf, Duitsland.

De Heuwinklkapelle is een bedevaartskerk op de Heuwinkl-heuvel ten oosten van Iffeldorf, vanaf 1698 gebouwd door de abdij van Wessobrunn naar ontwerp van Johann Schmuzer. De vierkante hoofdruimte van 6,5 meter per zijde wordt aan elke kant uitgebreid met halfronde conches, waardoor de indruk van een centrale ruimte ontstaat. Boven de conches liggen schelpvormige halve koepels, bekroond door een 22,7 meter hoge uikoepel met lantaarn. Een laag, langwerpig westportaal draagt een dakruiter voor drie klokken, en aan de zuidoostzijde staat een tweelaagse sacristie.

Een laatgotisch Mariabeeld stond van 1275 tot 1615 op het hoogaltaar van St. Vitus in Iffeldorf, werd verwijderd en in 1672 in een holle eik langs de weg naar Tölz geplaatst. Toen de pelgrims toenamen, werd rond 1690 een houten kapel gebouwd; het klooster Wessobrunn, sinds 1653 bezitter van de Hofmark, liet de huidige kapel beginnen, waarvan de eerste steen op 21 november 1698 door abt Virgil Dallmayr werd gelegd. Op 13 september 1701 werd zij ingewijd door wijbisschop Johannes Eustache Egolf von Westernach.

Het hoogaltaar bevat het genadebeeld van Maria als Hemelkoningin, gekroond en met scepter, met het eveneens gekroonde Christuskind dat de rijksappel draagt; beiden dragen purperen gewaden met goud- en zilverborduursel, en Maria staat op een wassende maan. Het zijaltaar aan de noordzijde is gewijd aan de heilige Leonardus, beschermheilige van vee en boeren, en toont naast hem de heiligen Magnus en Ignatius.

De kapel is het hele jaar door toegankelijk voor bezoekers, met een eenvoudige ingang aan de voorkant van de heuvel. Het is verstandig om stevig schoeisel mee te nemen, want het pad naar het gebouw kan steil zijn en vooral na regen glad.

De kapel dankt haar bestaan aan een beeld dat in 1615 uit de parochiekerk van Iffeldorf werd verwijderd en in 1672 in een holle eik werd geplaatst; een kopie van een votiefpaneel uit 1694, opgehangen in het voorportaal, toont pelgrims bij die boom. De houten kapel van omstreeks 1690 werd al snel te klein, waarna het klooster Wessobrunn de stenen kerk bekostigde.