Hünenburg, Archeologische versterking in Stadtlohn, Duitsland.

Hünenburg is een archeologische versterking nabij Stadtlohn met twee concentrische aardewallen die een groot gebied omgeven. De buitenste en binnenste wallen zijn nog steeds zichtbaar en bepalen de vorm van het landschap rond de Berkel.

Er zijn geen geschreven bronnen over het ontstaan of de eerste eigenaars. Vondsten en opgravingen wijzen op een Karolingische aanleg uit de tweede helft van de 8e eeuw, passend bij andere versterkingen uit de Saksenoorlogen van Karel de Grote; mogelijk beveiligde ze de Hellweg bij Santforde. De kernaanleg lijkt jonger, wellicht laat-Karolingisch of Ottoons, en werd meermaals verbouwd. Het terrein diende eerder als urnenveld uit de bronstijd en ijzertijd.

De naam Hünenburg verwijst naar reuzen uit de Germaanse volksverhalen; naar de Saksische leider Widukind heet het terrein ook Wittekindsburg. Het ligt in de Bockwinkel, een bosgebied bij de Berkel, ongeveer drie kilometer ten noordwesten van het centrum van Stadtlohn. Een metalen plaatje op een zwerfsteen bij de oude poort licht de wallen toe.

De opening in de binnenwal ligt in het zuidoosten, waar de wallen naar binnen zijn getrokken op de plek van een vroegere tangpoort; een zwerfkei met metalen plaatje markeert de plaats. De buitenwal is in het westen onderbroken door een landbouwbedrijf, dus nader het terrein vanuit het zuidoosten. Aan de westzijde stroomt een beekje onder de binnenwal door.

Het terrein diende in de bronstijd en ijzertijd al als urnenveld, lang voordat de wallen werden opgeworpen. De binnenste aanleg is het jongere deel, vermoedelijk laat-Karolingisch of Ottoons, en werd binnen de oudere buitenwerken aangelegd.