Glaspalast, Architectonisch erfgoedmonument in Erlangen, Duitsland

Het Glaspalast is een 17 verdiepingen tellend gebouw met een skelet van gewapend beton op de kruising van de Werner-von-Siemens-Straße en de Mozartstraße, ontworpen door Hans Maurer en de eigen bouwafdeling van Siemens. De aluminium-glas vliesgevel is bij de hoeken niet samengevoegd en verdeeld in een vierkant raster met horizontale rijen die afwisselend zijn voorzien van vensterglas en blauw gelaagd glas. Het gebouw is 60 meter hoog en breed en 25 meter diep, met een ontsluitings- en functiekern omringd door kantoortuinen en cellenkantoren voor ongeveer 1.600 medewerkers.

De 17 verdiepingen tellende toren werd van 1959 tot 1962 gebouwd naar een ontwerp van Hans Maurer en de eigen bouwafdeling van Siemens als administratief gebouw voor de Siemens-Schuckertwerke. Na de Tweede Wereldoorlog werd Erlangen naast Berlijn de tweede hoofdvestiging van het bedrijf; bij oplevering was de toren het hoogste kantoorgebouw van Beieren. Siemens verkocht het complex in 2010 en huurde het twaalf jaar terug.

De bijnaam ‘Glaspalast’ verwijst naar de aluminium-glas vliesgevel, waarvan de horizontale rijen afwisselend vensterglas en blauw gelaagd glas bevatten. Het complex is als monument geregistreerd onder nummer D-5-62-000-1032, en de kantine in de noordelijke aanbouw werd in 2008 door Babler + Lodde gerestaureerd naar het oorspronkelijke ontwerp van Hans Maurer.

Het gebouw bevindt zich in het stadscentrum aan de Mozartstraße en is gemakkelijk bereikbaar te voet vanaf de hoofdstraten. Openbare parkeerplaatsen en bushaltes bevinden zich dicht bij voor gemakkelijke toegang.

Bij de oplevering was het gebouw van 60 meter hoog en breed en 25 meter diep de hoogste kantoorhoogbouw van Beieren. De aluminium-glas vliesgevel is bij de hoeken niet samengevoegd en wisselt in een vierkant raster vensterglas af met blauw gelaagd glas. De kantine in de souterrainverdieping is in 2008 door Babler + Lodde gerestaureerd naar het oorspronkelijke ontwerp van Hans Maurer.