Sankt Laurentius

Sankt Laurentius is een neoclassieke kerk in Wuppertal met twee indrukwekkende torens op de westelijke gevel en grote boogvensters. Het interieur wordt gekenmerkt door hoge gewelven en twee orgels die de ruimtelijkheid bepalen.

De bouw begon in 1828 onder aartsbisschop Karl Adalbert Freiherr von Beyer en werd in 1835 voltooid na vertraging door technische moeilijkheden. In 2013 ontving de kerk erkenning als pauselijke Basilica minor, wat haar religieus belang erkende.

De kerk is een bijeenkomstplaats voor de lokale gemeenschap waar regelmatige diensten mensen het hele jaar door samenbrengen. Binnenin vullen de twee grote orgels de ruimte met geluid en bepalen ze de spirituele ervaring van bezoekers.

De kerk is dagelijks geopend en bezoekers kunnen de meeste tijd binnenkomen, hoewel regelmatige diensten gedurende de week plaatsvinden. Het is raadzaam lokale informatie te raadplegen om bezoekstijden te vinden die niet samenvallen met religieuze diensten.

De kerk bevat zeven bronzen klokken in haar westtoren die bij speciale gelegenheden luiden en een karakteristiek geluid door de stad dragen. Het grootste van de twee orgels werd in 1964 door Romanus Seifert gebouwd en vertegenwoordigt het orgelbouwambacht van die tijd.

Locatie: Wuppertal

Architectuurstijl: Neoclassical architecture

GPS-coördinaten: 51.25667,7.13944

Laatste update: 10 december 2025 om 21:07