Kilianstollen Marsberg

De Kilianstollen is een mijnbouwstollen in Marsberg die zich ongeveer 380 meter diep de berg in uitstrekt. Het systeem toont drie verbonden mijnbouwgebieden, waar bezoekers nog steeds de donkerbruine en roodachtige rotsformaties kunnen zien die afkomstig zijn van koper-, mangaan- en ijzerertseposito.

De eerste registratie van deze stollen dateert van 1842, toen mijnwerkers hem openden om kopererts te winnen. In de daaropvolgende decennia werd deze plek een centrum van regionale mijnbouwactiviteit die de economische ontwikkeling van Marsberg vormgaf.

Het stollenstelsel draagt de naam van Sint Kilian en was generaties lang onderdeel van het leven van mijnwerkers in de regio. Plaatselijke inwoners zien het als een getuigenis van hun mijnbouwerfgoed en bezoeken het om verbinding te maken met hun industrieel verleden.

De toegang is beperkt en alleen met een gids om ondergrondse veiligheid te garanderen. Bezoekers moeten stevig schoeisel en een jas meenemen, omdat het binnen koeler is en de grond nat kan zijn.

De binnenmuren tonen mineraaldeposito's die glinsteren in diepe blauwe en groene tinten - sporen van gewonnen koper die bijna als geschilderde kunstwerken lijken. Naast deze bevinden zich gele en oranje vlekken van zwavel- en ijzerdeposito's, wat de plek een bijna surrealistisch uiterlijk geeft.