St. Gangolf Neudenau, Romaanse kerk in Neudenau, Duitsland

St. Gangolf is een Romaanse kerk in Neudenau met een toren aan het zuidwesten die drie niveaus met uitwendige kroonlijsten heeft en een schip van ongeveer 11 meter lang. Het gebouw vertoont de karakteristieke eenvoudige vormen en proporties van Romaans ontwerp.

Voor het eerst vermeld in 1276, toen het klooster van Amorbach haar verkocht aan het stift Wimpfen, verloor de kerk haar status als parochiekerk van Deitingen en werd een filiaal van St. Laurentius in Neudenau. Het omliggende dorp werd begin 15e eeuw verlaten. De kerk werd rond 1363 vernieuwd en in 1962 gerestaureerd.

De schilderingen van het priesterkoor ontstonden rond 1330, met aanvullingen tot 1500. Ze tonen het Laatste Oordeel, het wegen van zielen door aartsengel Michaël en martelaren uit de Legenda aurea, waaronder de met speren doorboorde patroonheilige Gangolf. De doorgang naar het zijkoor heeft een deel ervan doen verdwijnen.

De kapel staat ten oosten van Neudenau op oplopend terrein boven een wijde bocht van de Jagst. Ze wordt omgeven door een oude stenen muur die zich naar het zuiden opent met een brede trap. De ingang is de deur in de zuidgevel van de toren, bezet met hoefijzers; binnen neemt de galerij een groot deel van het kleine schip in. Vanuit Neudenau is de kapel te voet bereikbaar.

De ingang is versierd met talrijke hoefijzers die zijn achtergelaten door pelgrims die te paard aankomen, een traditie verbonden aan routes die eeuwen geleden begonnen. Moderne ruiters zetten deze gewoonte voort met jaarlijkse processies door de regio.