Spoorlijn Merzig - Büschfeld, Voormalige spoorlijn en museumspoorlijn in Saarland, Duitsland

De spoorlijn Merzig Süd–Büschfeld was een normaalsporige lijn van 22 km, geopend op 6 juli 1903, die Merzig in het Saardal verbond met Büschfeld aan de staatslijn Saarbrücken–Lebach–Nonnweiler aan de rand van de Hunsrück. Tussen de Homanit-fabriek bij Niederlosheim en Büschfeld zijn de sporen opgebroken; op een deel van het traject rijdt nog een museumspoorlijn.

De lijn werd in het begin van de 20e eeuw gebouwd om mijnbouwregio's beter met elkaar te verbinden en industrieel vervoer te ondersteunen. Na de Eerste Wereldoorlog bemoeilijkten grensveranderingen de werking van de spoorweg.

De naam van de lijn komt van de twee eindpunten, Merzig en Büschfeld. De grootste goederenklant, vóór de Tweede Wereldoorlog en tot het einde, was de fabriek van Villeroy & Boch in Merzig. Vanaf 1950 exploiteerde de maatschappij ook een buslijn van Saarhölzbach via Britten naar Bachem, in 1953 verlengd tot Merzig, die concurrentie vormde voor haar eigen treinen.

De beste manier om de route te verkennen is te beginnen bij de bewaarde stations, waarvan sommige nu als musea of cultuurcentra dienen. Wandelen langs de oude lijn biedt uitzichten op hoe het landschap is veranderd sinds het hoogtepunt van de spoorweg.

De grootste goederenklant van de lijn was al vóór de Tweede Wereldoorlog en tot het einde de fabriek van Villeroy & Boch in Merzig. Het vervoerde gewicht daalde van ongeveer 200.000 ton in 1960 tot ongeveer 50.000 ton in 1986, en Saarland wilde het jaarlijkse tekort van circa 2 miljoen DM niet langer dragen.