Steinkiste von Calden, Neolithische begraafplaats in Calden, Duitsland.

De Steinkiste von Calden is een prehistorische grafkamer gemaakt van stenen platen in Noord-Hessen. De kamer bestaat uit grote zorgvuldig geplaatste stenen die een rechthoekige grafstructuur vormen die duizenden jaren heeft overleefd.

Het galerijgraf Calden I dateert uit het late Neolithicum, rond 2000–1500 v.Chr., tussen de centra van de Wartbergcultuur bij Fritzlar en Warburg. In 1947 werd een grote zwerfkei omgeploegd; Otto Uenze onderzocht de site in 1948, en vanaf 1988 volgden nieuwe opgravingen in het kader van het Calden-project. Het graf werd verstoord in de Romeinse keizertijd en de middeleeuwen.

Het graf is een Galeriegrab van het type Züschen, met ongeveer 20 wandstenen van tertiair kwartsiet en een tiental dekplaten; de sluitsteen lag ongeveer 1,2 m terug tussen de stijlen, wat wijst op een toegang in de vorm van een Seelenloch. Een opening tussen de wandplaten was gevuld met droog metselwerk van kalksteen, en de vloer was gestampt als een kleidorsvloer. Twee zeldzame dekplaten zijn weer opgericht tegenover de school van Calden.

Het galerijgraf ligt ten zuiden van Calden in een klein dal bij twee bronnen, vlak bij de bronvang van de Calde. Slechts enkele kwartsietstenen staan nog op hun plaats; twee zeldzame dekplaten zijn weer opgericht tegenover de scholengemeenschap van Calden aan de zuidrand van het dorp. Het terrein is te voet bereikbaar; de kamer is niet gereconstrueerd.

Archeologisch onderzoek onthulde dat de grafkamer minstens veertig individuen bevatte waarvan de resten in een georganiseerd patroon waren gerangschikt. Deze rangschikking suggereert dat vroege bewoners van dit gebied systematische en doordachte begrafenisrituelen praktiseerden.