Langenrader Windmühle, Hollandse windmolen in Ascheberg, Duitsland

De Langenrader Windmühle is een vier verdiepingen tellende stellingmolen: een achthoekige bakstenen onderbouw draagt een leien dak en een met metaal beklede kap, met een stelling op de bovenste verdieping. De wieken zijn jaloezieën en een windroos draait de kap op de wind. De molen staat op een verhoging ten noorden van Langenrade in de gemeente Ascheberg.

De molen werd in 1859/60 gebouwd door molenmaker Carl Friedrich Trahn uit Neustadt in Holstein voor molenaar Meyer in Kleinmühlen, ten zuidoosten van Plön, als grondzeiler met zeildoekse wieken en een staart voor de windrichting. In 1890 kocht molenaar Wittgrefe hem, liet hem afbreken en ongeveer 10 km verder in Langenrade weer opbouwen ter vervanging van een afgebrande voorganger. Daarbij kreeg hij een verhoogde onderbouw, een stelling, jaloezieweken en een windroos; vanaf 1903 kon hij bij windstilte door machines worden aangedreven.

De molen heet sinds 1985 Sventana, naar het Wagrische woord voor ‘de Heilige’ voor de Schwentine die door het nabije Kleiner Plöner See stroomt. Sinds 1991 is hij beschermd als technisch monument, en in 2012 ontving eigenaar Uwe Karstens de Duitse Prijs voor Monumentenzorg.

De molen is open voor bezoek en maalt nog graan; het meel wordt ter plaatse verkocht. De galerij is in 1997 vernieuwd en de molen is een technisch monument, waardoor sommige delen smal kunnen zijn. Hij staat op een verhoging ten noorden van Langenrade en ten zuiden van Karpe, zichtbaar vanuit de omgeving.

De molen heeft drie aparte maalsystemen ontworpen voor verschillende graanverwerkingstaken. Deze technische opstelling maakt de productie van meerdere meeltypes in een enkele faciliteit mogelijk.