Nicolaaskapel, Kapelruïne in Mitte, Hannover, Duitsland

De Nikolai-kapel is een dakloze gotische ruïne in het Hannoverse stadsdeel Mitte, gebouwd uit lichtgrijze en beige steenblokken. Twee hoge spitsbogen met diepe profileringen openen naar een hol interieur waar rode baksteen op de binnenmuren zichtbaar is; daarboven rijst een steile gevel met een kleine rechthoekige opening en een korte top. Rechts bevat een lager muurdeel een enkele rechthoekige vensteropening, en op het gras ervoor staat een donkere stenen plaat met gebeeldhouwde figuren en een onleesbaar tekstpaneel.

Tussen 1250 en 1284 buiten de muren van Hannover gebouwd als leprozenkapel van het Nikolai-Stift, werd ze in 1284 vermeld als "capella leprosorum extra muros". Rond 1325 kwam een polygonale koorsluiting tot stand met het oudst bekende baksteenmetselwerk van Hannover. Beschadigd bij de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog, werd de kapel in 1953 grotendeels afgebroken voor een weg; het koor bleef als monument staan.

De naam Nikolaikapelle is voor het eerst overgeleverd in 1323 als „capella sancti Nycolai”; burgemeester Christian Ulrich Grupen vermoedde later dat de wijding aan Nicolaas van Myra, beschermheilige van schippers, terugging op hun nabije stapelplaats aan de Leine. Van 1859 tot 1864 gebruikte de nieuwe gemeente van de Nordstadt de kapel, tot de door Conrad Wilhelm Hase gebouwde Christuskirche op 21 september 1864 werd ingewijd. Vanaf 1869 werd ze verhuurd aan de Engelse gemeente van Hannover, die de uitbouw bekostigde.

De ruïne staat in het district Mitte van Hannover, in de Nordstadt bij de voormalige Steintor, aan de zuidrand van het oude Sint-Nicolaaskerkhof bij de Klagesmarkt. Het koor bleef in 1953 als monument staan toen het schip voor een weg werd afgebroken, zodat de resten langs het verkeer liggen in plaats van in een afgesloten terrein. De epitafen op het gras ervoor zijn vanaf het pad leesbaar.

Het koor van de kapel, uit 1325, geldt als het oudste bewaarde bouwwerk van Hannover. In 1953 werd de ongeveer 700 jaar oude kapel grotendeels gesloopt om plaats te maken voor een weg; het koor bleef als monument staan. De epitaafstenen bij de kapel zijn ter plaatse bewaard.