Fresekenhof, Kasteel in Arnsberg, Duitsland.

Fresekenhof is een woonkasteel in Arnsberg gebouwd met traditionele elementen van de regionale architectuur. Het gebouw combineert praktische leefruimten met klassieke kenmerken die typisch zijn voor kastelen in Noord-Rijnland-Westfalen.

De Fresekenhof werd in de jaren 1360 gebouwd als Burgmannenhaus op de stadsmuur van Neheim en beveiligde samen met het verdwenen Schüngelsches Burghaus de westelijke stadspoort. In 1377 beleende de graaf van Arnsberg Wilhelm Freyseken met huis en land. Na verwoesting door Zweeds-Hessische troepen in 1633 liet Ferdinand Lothar von Bönnighausen het in 1688 op de oude fundamenten herbouwen; in 1820 volgde een verbouwing in neoclassicistische stijl.

Het gebouw is vernoemd naar de burgmannenfamilie Freyseken, later Freseken genoemd, die het op 28 augustus 1377 van graaf Friedrich III ontving. De stad Arnsberg gebruikt de voormalige keuken, de Kaminzimmer, nu voor kleine ontvangsten en burgerlijke huwelijken; een stenen vloer, een oude stenen wastafel en een galerij van de ereburgers van Neheim-Hüsten sieren twee wanden. Het schuttersbroederschap, de jagersvereniging, de Heimatbund en het Franz-Stock-Komitee gebruiken het huis ook, en op de binnenplaats vindt het Vogelschießen van het Schützenfest plaats.

De Fresekenhof staat in Neheim, een stadsdeel van Arnsberg, direct voor de Bundesautobahn 46, die eerdere plannen voor een hotel- of museumfunctie dwarsboomde. De Kaminzimmer, de vroegere keuken van het huis, wordt door de stad gebruikt als trouwzaal en voor kleine ontvangsten en is daarom niet altijd voor bezoekers open. Ook de Schützenbruderschaft, de Jägerverein, de Heimatbund Neheim-Hüsten en het Franz-Stock-Komitee gebruiken het gebouw.

Het gebouw werd in de jaren 1360 op de stadsmuur opgetrokken, samen met het nu verdwenen Schüngelsches Burghaus ten noorden, om de westelijke stadspoort van Neheim te bewaken. Resten van de stadsmuur zijn nog zichtbaar aan het huidige pand, dat in 1688 op de oude fundamenten werd herbouwd met hergebruik van het bewaarde gewelf van zijn voorganger.