Fulbert-Stollen, Middeleeuwse afwateringsgalerij bij de Laacher See, Rijnland-Palts, Duitsland

De Fulbert-Stollen is een middeleeuwse waterafvoergalerij in de Eifel, in Rijnland-Palts, uitgehakt in het vulkanische gesteente onder het gebied van de Laacher See. De gang loopt ongeveer 880 meter lang en voert water van het meer naar een nabijgelegen vijver.

Klaus Grewe verbindt de stollen met een door dendrochronologie aangetoonde droogte vanaf 1164 en noemde hem naar abt Fulbert van Laach (1152-1177), onder wie de abdij Maria Laach in aanbouw was. De gang moest de abdij tegen hoogwater beschermen. Halverwege de 13e eeuw raakte hij verzand en werd hij onder abt Dietrich II van Lehmen weer vrijgemaakt, zoals bewaarde rekeningen tonen. Nieuwere bronnen plaatsen het ontstaan in de Romeinse tijd.

De naam Fulbert-Stollen is gegeven door de geodeet en archeoloog Klaus Grewe, die de tunnel verbond met abt Fulbert van Laach (1152-1177) en met een vanaf 1164 gedocumenteerde droogte. Boven de grond is van de tunnel niets meer te zien: de monding lag ten zuiden van de huidige ingang van de Delius-Stollen, in de boomgaard, en kleine delen zijn via de Delius-Stollen nog begaanbaar.

Van de Fulbert-Stollen is tegenwoordig bovengronds niets meer te zien; de monding lag ten zuiden van de huidige opening van de Delius-Stollen, in de boomgaard. Kleine delen van de oude gang zijn nog begaanbaar via de Delius-Stollen, die ongeveer 5 m lager ligt en 1060 m lang is.

De landwinst kwam niet van de Fulbert-Stollen maar van de Delius-Stollen, tussen 1840 en 1845 gegraven door de families Delius en von Ammon, toen eigenaars van het kloosterdomein en het meer. Hij ligt ongeveer 5 m lager, is 1060 m lang en deed het meer met 48 hectare krimpen. Van de Fulbert-Stollen is bovengronds niets meer te zien; de monding lag ten zuiden van de huidige Deliusstollenmonding in de boomgaard.