Königin-Luise-Kirche, Neogotische kerk in Waidmannslust, Berlijn, Duitsland.

De Königin-Luise-Kirche is een neogotische hallenkerk in Waidmannslust, gebouwd van witte Rüdersdorfer kalksteen en rode Rathenow-baksteen. De hoge vierkante toren heeft een lichte stenen onderbouw met een kleine ronde blauwe wijzerplaat, rode bakstenen bovenverdiepingen met hoge spitsboogvensters en een steil rood pannendak met kleine pinakels. Het schip toont rode baksteen met witte verticale strepen tussen spitsboogvensters. Het orgel uit 1966 van Eberhard Tolle heeft 26 registers op twee manualen en pedaal.

De planning begon in 1910, het honderdste sterfjaar van koningin Luise van Pruisen, en de kerk werd op 9 oktober 1913 ingewijd. Robert Leibnitz ontwierp haar; keizer Wilhelm II wenste de portaalgevel naar het voorbeeld van het raadhuis van Tangermünde, en keizerin Auguste Viktoria was beschermvrouwe, bij de inwijding vertegenwoordigd door prins August Wilhelm. Zwaar beschadigd aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, werd de kerk in 1960-1961 grondig gerestaureerd onder Walter Krüger.

De naam herdenkt koningin Luise van Pruisen in het honderdste sterfjaar, toen de planning begon. Boven de zuidelijke hoofdingang staat in een spitsboognis een wit jugendstilbeeld van de koningin. Keizer Wilhelm II wenste persoonlijk dat de portaalgievel naar het voorbeeld van het raadhuis van Tangermünde werd vormgegeven.

De hoge rode baksteentoren met heldere stenen basis maakt het gebouw gemakkelijk herkenbaar wanneer je de wijk verkent. Regelmatige diensten en muziekuitvoeringen vinden plaats binnen, dus het helpt om van tevoren na te gaan om rond het activiteitenschema in te plannen.

Een grafsteen van rode Mainzandsteen uit de 17e of 18e eeuw, door bouwvakkers gevonden tijdens de kerkbouw aan de spoordijk van de Nordbahn, werd in de oostelijke buitenmuur ingemetseld. Hij toont Christus hangend aan een ingekrast kruis boven een schedel.