St Johannis, Kerkgebouw in Minden, Duitsland

St. Johannis is een kerkgebouw in Minden, in de 12e eeuw gebouwd als drieschepige romaanse gewelfde basiliek; rond 1800 werden de zijschepen en transeptarmen afgebroken, sindsdien is ze éénschipig. De vierkante toren kreeg in de tweede helft van de 15e eeuw twee achthoekige bakstenen verdiepingen, die in 1979/80 van hun pleisterlaag werden ontdaan. De bakstenen meten 32–33 cm lang en 7–8 cm hoog, en ook het torengewelf is van baksteen.

St. Johannis werd rond 1200 gesticht als collegiaal stift van Sint-Jan de Evangelist door bisschop Dietmar von Stromberg (1185–1206) en de Mindense kanunnik Ramward. In 1529 namen de protestantse burgers de kerk in bezit; na de Schmalkaldische Oorlog kregen de kanunniken haar in 1548 terug. In 1628 wees de bisschop haar toe aan de franciscanen, die in 1634 door de Zweden werden verdreven. Het koninkrijk Westfalen hief het stift in 1810 op; vanaf 1824 gebruikte het Pruisische leger het gebouw als arsenaal.

Het kapittel was gewijd aan Johannes de Evangelist, niet aan de Doper. Sinds de restauratie van 1978-1981 huisvest de voormalige kerk het burgercentrum BÜZ met culturele evenementen, nadat het gebouw eigendom van de stad werd.

St. Johannis staat in de oude binnenstad van Minden, op korte loopafstand van het centrum. Omdat de zijbeuken en transeptarmen rond 1800 zijn afgebroken, is het interieur één zaal en is de basilicale plattegrond niet meer te herkennen. Het gebouw dient nu als Bürgerzentrum BÜZ en wordt gebruikt voor culturele evenementen in plaats van gewone diensten.

Van 1796 tot 1801 gebruikte het Pruisische leger het schip als graanopslagplaats. Lokale mensen protesteerden tegen dit gebruik omdat zij de kerkdiensten wilden voortzetten.