St. Ludgeruskirche, Filiaalkerk in Essen, Duitsland.

St. Ludgeruskirche is een katholiek kerkgebouw in Essen, uitgerust met traditionele architectuurvormen en religieus kunstwerk. De inrichting combineert oudere structurele elementen met functionele ruimtes voor gemeenschapssamenkomsten en persoonlijke andacht.

De eerste kerk op de hoek van de Wegenerstraße en de Wehmenkamp werd in 1889-1890 gebouwd in neoromaanse stijl en op 13 juli 1890 ingewijd; de zelfstandige parochie werd op 16 september 1894 gesticht en een maand later door hulpbisschop Hermann Joseph Schmitz geconsacreerd. In 1932-1933 voegde de Essense architect Johann Kunz een breder voorstuk in de stijl van de Nieuwe Zakelijkheid toe, waardoor de kerkruimte meer dan verdubbelde tot ongeveer 2000 plaatsen; tijdens de verbouwing vonden de diensten plaats in hal 6 van de Messe Essen. Bombardementen verwoestten de kerk op 26 september 1944 grotendeels; de wederopbouw was pas in 1950 voltooid.

De kerk is gewijd aan Sint-Ludgerus, wiens verering diep geworteld is in deze regio en het geloofsleven van de lokale gemeenschap bepaalt. De naam verbindt bezoekers met een lange traditie van katholiek geloof in Essen.

De kerk staat op de hoek van de Wegenerstraße en de Wehmenkamp in de wijk Rüttenscheid. Tijdens de uitbreiding van 1932-1933 werden de diensten gehouden in hal 6 van de Messe Essen, en boven de ingang van de ondergrondse parkeergarage naast de kerk toont een tympaan bisschop Ludgerus met een afbeelding van de oorspronkelijke kerk. Het orgel uit 2000 heeft 39 registers op drie manualen en pedaal.

De vier bronzen klokken in de toren zijn na de Tweede Wereldoorlog gegoten door klokkengieterij Otto en klinken in de tonen f′, as′, bes′ en c″. Alleen de kleinste, de in 1937 geleverde c″-klok, overleefde de klokkenvordering in oorlogstijd; het gelui van 1911 was al in de Eerste Wereldoorlog omgesmolten.