Wetterau-Limes, Romeins versterkingssysteem in Hessen, Duitsland

De Wetterau-Limes is het deel van de Obergermanisch-Raetische Limes dat de Wetterau in Hessen omsloot. Hij liep van de Taunuskam, waar een vrijgehouden aanvoerweg door houten wachttorens werd beveiligd, door vruchtbaar akkerland naar de Main bij Großkrotzenburg. Door intensief landbouwgebruik zijn slechts enkele trajecten bovengronds zichtbaar, aan de uitlopers van de Taunus, bij Echzell, Limeshain en ten oosten van Hanau.

Tijdens de veldtochten van Domitianus tegen de Chatti in 83 en 85 n.Chr. kapten de Romeinen banen door de bossen van het huidige Hessen en beveiligden vervolgens de Taunuskam en de Wetterau met een reeks houten wachttorens. De grens werd geleidelijk versterkt; de forten Marköbel, Rückingen en Großkrotzenburg werden waarschijnlijk pas onder Trajanus gebouwd. In 259/260 n.Chr. gaf Rome al het gebied ten oosten van de Rijn op, waarna de pottenbakkerij in de Wetterau grotendeels tot stilstand kwam.

De fortifcaties laten zien hoe Rome zijn grenzen in deze regio markeerde en controleerde. Bezoekers kunnen resten van houten palisaden en aarden wallen zien die het dagelijks leven van soldaten op deze afgelegen grenslijn weerspiegelen.

De resten zijn toegankelijk via gemarkeerde wandelpaden die verschillende archeologische punten verbinden en te voet kunnen worden verkend. Het Saalburg Museum biedt gedetailleerde informatie en context over het belang van dit Romeinse grenssysteem.

Lang werd aangenomen dat het oostelijke traject van de Wetterau door de Vogelsberg liep; opgravingen van de Hanauer Geschichtsverein onder Albert Duncker en Georg Wolff in de jaren 1880 weerlegden dit. Uit het grensgebied komt ook de muntschat van Ober-Florstadt, vermoedelijk verborgen tijdens de Germaanse invallen van 233 na Chr.