Stadtbefestigung, Middeleeuwse vesting in Forchheim, Duitsland

De Forchheim-fortificatie is een middeleeuwse verdedigingsstructuur met stenen muren en bastions die de oude stad in meerdere secties omringen. Het systeem van muren en verdedigingswerken volgt het terreinrelief en bepaalt vandaag nog steeds het karakter van de stad.

De fortificatie werd halverwege de 16e eeuw gebouwd onder de Prins-Bisschop van Bamberg om de stad tegen aanvallen te beschermen. In de volgende eeuwen werd deze meerdere keren versterkt en aangepast aan nieuwe militaire technologieën.

De bastions en poorten dragen de wapens van de prins-bisschoppen die ze financierden: Weigand von Redwitz op het St.-Veitsbastion, gedateerd 1562, en Veit II von Würtzburg bij de Saltortoren, gedateerd 1561. Op het St.-Valentiniswerk staan drie wapenstenen uit 1657 onder kleine wachthuisjes op de hoeken.

De best bewaarde delen zijn de noord- en noordwestzijde, waar de wallen door gemeentelijke parken lopen; doorbraken voor wegen onderbreken de muren op sommige plaatsen. De wallen lijken lager dan hun oorspronkelijke 10 tot 14 meter omdat de voeten in de grond zitten. De spitsboogdoorgang van de Sattlertor is nu dichtgemetseld.

De noord- en noordwestzijde zijn het best bewaard; alleen moderne doorbraken van wegen onderbreken ze. In deze staat is de gebastioneerde stadsmuur een architectuurhistorische zeldzaamheid in Midden-Europa; in Beieren heeft alleen Würzburg omvangrijkere resten van zo'n omwalling.