Protestant Church, Protestantse kerkgebouw in het district Wald, Solingen, Duitsland.

De protestantse kerk van Solingen-Wald, kortweg Walder Kirche, is een neoclassicistisch gebouw met een romaanse westtoren. De 41 meter hoge toren van grauwacke, op de begane grond ruim twee meter dik, draagt een barokke met koper beklede spits en wijzerplaten; het westportaal heeft een driehoekig fronton op voluten. Binnen zijn witte muren, bleekgele verdiepte panelen, donkere banken en een gebogen galerij op hoge zuilen.

Een kerk in Wald is al in 1019 gedocumenteerd, toen aartsbisschop Heribert van Keulen haar aan de abdij van Deutz bevestigde. Rond 1150 liet de abdij een romaanse basiliek bouwen, waarvan alleen de westtoren overblijft; het schip werd in 1816 afgebroken na de gedeeltelijke instorting van het gewelf in 1804. Adolph von Vagedes ontwierp de nieuwbouw, maar het tongewelf stortte op 5 mei 1820 in; Friedrich Felderhoff herontwierp haar en de neoclassicistische kerk werd op Hervormingsdag 1824 ingewijd, de eerste nieuwbouwkerk in het Rijnland na de napoleontische tijd.

De parochie werd in 1830 bij de Pruisische Unie een verenigde lutherse en gereformeerde gemeente, en sindsdien is de kerk het middelpunt van de wijk Wald. Het patronaat verschoof in 1420 van Johannes de Doper naar de heilige Sebastiaan, en de in 1926 in de torenvoet ingerichte gedenkruimte herdenkt de gevallenen van de Eerste Wereldoorlog.

De kerk staat aan de Walder Kirchplatz in het centrum van de wijk Wald; het classicistische westportaal bereikt men via een klein trapje vanaf het plein. De toren van 41 meter en de verhoogde apsis dienen als oriëntatiepunt. De omliggende straten hebben veel zwaar vrachtverkeer; de gevel werd in 2001–2004 volledig gerenoveerd.

Het metselwerk van de toren is op de begane grond meer dan twee meter dik, op het dikste punt 2,88 m, en werd gevuld met steenslag en kalkmortel; de grauwackeblokken komen vermoedelijk uit groeves in het Ittertal. De ruimte op de begane grond, ooit via een boog met het schip verbonden en mogelijk als doopkapel gebruikt, werd in 1926 naar ontwerp van de Düsseldorfse beeldhouwer Siegfried Meinardus ingericht als gedenkplaats voor de gevallenen van de Eerste Wereldoorlog.