Rauher Kulm, Vulkanische top nabij Neustadt am Kulm, Duitsland.

De Rauher Kulm is een basaltkegel van 681 meter bij Neustadt am Kulm, 23 kilometer ten zuidoosten van Bayreuth. Het magma stolde ongeveer 21 miljoen jaar geleden op zo'n 50 kilometer diepte en kwam nooit tot uitbarsting; erosie legde later de basaltszuilen bloot, die tot een blokkenveld rond de top uiteenvielen. Bovenop staat een 25 meter hoge stalen toren met larikshouten bekleding, bereikbaar via 110 treden.

De top werd rond 500 v.Chr. in de Keltische tijd bewoond en in de vroege middeleeuwen opnieuw versterkt, toen Slaven rond de berg woonden; er is een klein vroegmiddeleeuws missiekruis (8e–10e eeuw) gevonden. Vanaf de 8e eeuw ontstond een omvangrijk burchtcomplex dat stenen van eerdere wallen opnam en tijdens de Hongaarse invallen in de 10e eeuw werd versterkt. In 1281 verwierf burggraaf Frederik III van Neurenberg de hoogteburcht met bijbehorende plaatsen van de landgraven van Leuchtenberg; troepen van de rijksstad Neurenberg verwoestten haar na een lang beleg in de Tweede Margravische Oorlog, net als de burcht op de naburige Kleiner Kulm.

De torens op de top hebben een gedocumenteerde reeks: Nicolaus Apel bouwde in 1807 een houten toren met een beweegbare vergulde zon boven een zaal, vandaar de naam Sonnentempel; hij bleef staan tot 1895. Een vierde toren brandde op 30 juni 1984 af na brandstichting; de huidige toren met 110 treden en 85 ton werd op 1 juli 1988 ingewijd onder burgemeester Karl Pühl.

De beklimming volgt een rotsachtig pad vanuit de parkeerplaats van het sportpark en duurt ongeveer 30 tot 40 minuten om de top te bereiken. Het terrein is oneffen en vereist stevig schoeisel, vooral na regen wanneer de steenblokken glad kunnen worden.

De berg werd gevormd door een oud vulkanisch pijpkanaal dat tot vandaag de steenblokken en rotsformaties bepaalt. Deze geologische structuur maakt het een zeldzaam voorbeeld van vulkanische activiteit in de regio en verklaart de beschermde status.