Evangelische Altstadtkirche, Protestantse kerk in Gelsenkirchen, Duitsland.

De Evangelische Altstadtkirche is een kerk gebouwd in 1955-1956 naar ontwerp van architect Denis Boniver, met roodachtige baksteenpanelen versierd met steenzetting en gedeeld door grijs-witte betonbanden. Drie rondboogportalen met een trap openen zich naar het voorplein. De vrijstaande toren van 70 meter hoog, schuin ten opzichte van het schip geplaatst, overtreft het hoofdgebouw meer dan tweemaal en wordt bekroond door drie open betonboogverdiepingen en een met koper beklede piramide.

De oorspronkelijke kerk werd in 1944 verwoest en architect Denis Boniver ontwierp een vervanging. Tussen 1955 en 1956 werd het huidige gebouw geconstrueerd als moderne wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog.

De naam Altstadtkirche (oude-stadskerk) herinnert aan de dorpskern die rond het jaar 1000 bij de vroegere Sint-Joriskerk ontstond. Van de Reformatie tot het midden van de 19e eeuw, toen de eerste Sint-Augustinuskerk werd gebouwd, diende Sint-Joris katholieken en protestanten als simultaankerk. Het huidige gebouw, in 1955-1956 herbouwd, draagt die naam als protestantse hoofdkerk van Gelsenkirchen.

Het gebouw bevindt zich op Am Rundhöfchen 1 en beschikt over een toren van 70 meter hoog met drie open betonbooglagen. Bezoeken zijn mogelijk tijdens kerkdiensttijden, en het interieur kan vaak ook buiten deze tijden worden bezichtigd.

Het orgel, in 2001/02 gebouwd door Karl Schuke uit Berlijn, heeft 46 registers en 3341 pijpen op drie manualen en pedaal. De Vox humana 8′ staat in het Positief in een eigen zwelkast; een mechanisch/elektrische dubbele registratie en een elektronische setter met 4000 combinaties bedienen het instrument.