Evangelisch-reformierte Kirche, Neogotische kerk in Blumenthal, Duitsland

De Evangelisch-gereformeerde kerk is een neogotisch gebouw uit 1877–1879 naar ontwerp van architect Johannes Vollmer, zijn eerste zelfstandige werk. Het schip met vier traveeën, het dwarsschip en de apsis vormen een kruis; de toren is 61,4 m hoog inclusief een spits van 4 m, met de klok op ongeveer 31 m. De hoofdaxis wijkt 45° af van de gebruikelijke oost-westoriëntatie, waardoor het koor naar het noordoosten wijst.

Het gebouw werd tussen 1877 en 1879 gebouwd naar ontwerpen van architect Johannes Vollmer, wat zijn entree als onafhankelijk kerkarchitect markeerde. De totstandkoming van de kerk was nauw verbonden met het verlangen van de welgestelde financier Christian Heinrich Wätjen om zijn nabijgelegen landgoed uit te breiden.

Het interieur toont religieuze symbolen in de ramen, waaronder het Christogram JHS, een doornenkroon en een communiekelk, samen met een origineel preekgestoelte uit de 16e eeuw. Deze inrichtingselementen bepalen het karakter van de ruimte en vertellen van de gereformeerde traditie van de plaats.

De kerk staat op een terrein waarvan de hoofdaxis ongeveer 45 graden afwijkt van de gebruikelijke oost-westoriëntatie, zodat het koor op het noordoosten is gericht. De toren is 61,4 m hoog inclusief de 4 m hoge spits met kruis en bol; de klok hangt op circa 31 m. Het vroegere pastorieperceel is nu het gebied rond het pastoriehuis, het huidige Alte Gemeindehaus.

De financier Christian Heinrich Wätjen financierde de kerkbouw met 200.000 gouden merken, aangedreven door zijn verlangen om zijn nabijgelegen park en landgoed uit te breiden. Deze ongewone verbinding tussen religieus gebouw en privévermogen onthult hoe kerk en handel in de 19e eeuw vervlochten waren.