Schloss Tüschenbroich, Middeleeuws kasteel in Wegberg, Duitsland.

Kasteel Tüschenbroich is een barokke bakstenen complex bij de bron van de Schwalm, ongeveer 25 km ten westen van Mönchengladbach. De historische kern is een met bomen begroeide motte op een eiland in de molenvijver, terwijl de bewaarde voorburcht, die later de hoofdburcht werd, nabij ligt. Het landgoed omvat ook een 18e-eeuwse rietgedekte vakwerkoliemolen met een onderslagig waterrad.

Het kasteel werd voor het eerst in 1172 genoemd in geschreven bronnen onder de naam Thuschinbroc. Na vernietiging tijdens de Dertigjarige Oorlog liet Franz von Spiering het in 1624 herbouwen in barokke stijl.

De achthoekige vroegbarokke Ulrichkapel in het Tüschenbroicher Wald werd rond 1640 gebouwd door heer von Spiering. De gesneden renaissance-eikenhouten deur uit 1546 past niet in de korfboogvormige muuropening, en de klok werd in 1587 gegoten door de Akense gieter Heinrich von Trier. Een sage vertelt over graaf Heinrich von Melich, die een roverhoofdman ter dood veroordeelde zonder te beseffen dat het zijn eigen zoon Ulrich was.

Kasteel Tüschenbroich is particulier bezit, dus de gebouwen en het park zijn niet toegankelijk; de bospaden eromheen en de molenvijver zijn van buiten te zien. De voormalige oliemolen, een met riet gedekt vakwerkgebouw uit de 18e eeuw, huisvest nu een glaskunstwerkplaats en wordt voor evenementen gebruikt. De achthoekige Sint-Ulrikkapel staat in het bos van Tüschenbroich aan de weg naar Geneiken.

De kasteel-eigenaren hadden exclusieve maalrechten die lokale boeren verplichtten hun graan alleen in de kasteel-molen te malen tot in het vroege 20e eeuw. Dit recht diende als belangrijke inkomstenbron en toonde hoe de kasteel-familie de economische leven van de omringende gebied controleerde.