Augustinerchorherrenstift Bernried

Het Augustinerchorherrenstift Bernried is een kloostercomplex aan het Starnbergmeer met barokke architectuur, een poortgebouw en de parochiekerk St. Martin met een toren die in 1873 is herbouwd. De gebouwen vertonen de typische ordening van een religieuze gemeenschap over verschillende eeuwen, waarbij barokke stijl de latere bouwfasen kenmerkt.

Het klooster werd in 1121 gesticht door graaf Otto I van Dachau en zijn vrouw Adelheid, die landen in de regio en bezittingen bij Bolzano beheerden. Grote renovaties in de 18e eeuw, met name onder proost Mansuetus Resch, gaven het het barokke uiterlijk dat het vandaag de dag heeft.

De naam Bernried verwijst naar de middeleeuwse adellijke families van de regio, een erfgoed zichtbaar in de kerkarchitectuur. De barokke parochiekerk van St. Martin vormt het centrum van het dorpsleven en weerspiegelt eeuwen van religieus belang.

Het terrein kan van buiten worden bekeken en ligt dicht bij het Starnbergmeer, wat bezoeken combineert met wandelingen in het omliggende landschap. Het aangrenzende Busch-bosgebied biedt wandelpaden en is gemakkelijk bereikbaar vanuit het kloostercomplex.

Het aangrenzende Wilhelmina Busch-bos, aangelegd in het midden van de 19e eeuw, toont kenmerken van een Engels landschappark met natuurlijke weiden en diverse boomsoorten. Dit bosgebied was eens particuliere bezitting en wordt nu onderhouden als park met historisch tuindesign.