Osterkirche, Cultureel erfgoed kerk in Bramfeld, Duitsland

De Osterkirche is een kerkgebouw in Hamburg-Bramfeld met een achthoekige grondplan en een rode bakstenen gevel onderbroken door ornamentale banden. De klokkentoren reikt ongeveer 32 meter hoog en eindigt in een piramidaal dak met kruisknop.

Bramfeld werd in 1907 samen met Steilshoop en Wellingsbüttel een zelfstandige gemeente, maar pas met de inwijding van de kerk op 29 maart 1914 waren de gebouwen voor een zelfstandige gemeente compleet. Wilhelm Voigt ontwierp haar als neobarokke centraalbouw met achthoekige plattegrond en een 32 meter hoge toren. Eerst heette ze Bramfelder Kirche; de naam Osterkirche kreeg ze bij de klokkenwijding van de grootste klok op Pasen 1938.

De kerk bepaalt het stadsbeeld van Bramfeld met zijn opvallende achthoekige vorm en bakstenen gevel, die nog steeds het gebied definiëren. Bezoekers kunnen het interieurontwerp uit 1964 ervaren, dat prediking, sacrament en muziek met elkaar verbindt.

De kerk ligt in een rustig woongebied en is gemakkelijk bereikbaar via nabijgelegen wegen. De hoofdingang bevindt zich aan de Bramfelder Chaussee, waar ook het kerkkantoortje is gevestigd.

De toren herbergt vier klokken. De oudste, in 1925 gegoten door Schilling in Apolda, is de enige die beide wereldoorlogen overleefde; de twee grote klokken werden in 1917 en tijdens de Tweede Wereldoorlog weggehaald en omgesmolten voor bewapening. Twee Rincker-klokken volgden in 1952, en een klok van 1189 kg in 1959 maakte het stel compleet.