Erlöserkirche, Moderne kerk in Wuppertal, Duitsland

De Erlöserkirche is een bepleisterd, meervoudig kerkgebouw in Heimatstil, in 1913-1914 in Wuppertal-Barmen gebouwd naar plannen van Wilhelm Werdelmann. Het met leien beklede bouwvolume met hoge mansardedaken wekt de indruk van een plattegrond in de vorm van een Latijns kruis met vieringstoren, maar de vierkante westtoren en de zijvleugels zijn aanbouwen zonder verband met het interieur. De toren draagt een bleke wijzerplaat en boven twee hoge smalle vensters een steil leien piramidedak met een kleine spits. De zaal bood 1.200 plaatsen onder een tongewelf met ondersteuningsloze galerijen aan drie zijden.

De lutherse gemeente van Wichlinghausen besloot in 1912 te bouwen voor haar westelijke nieuwe wijken; de kerk werd in 1913-1914 opgetrokken naar plannen van de Barmense architect Wilhelm Werdelmann. Op de toren staat de windhaan van de oude kerk van Wichlinghausen uit 1744. In 1984 fuseerden de lutherse en gereformeerde gemeente, in 2003 sloot Nächstebreck zich aan tot de evangelische gemeente Wichlinghausen-Nächstebreck. Brandstichting op 30 oktober 2016 beschadigde het interieur en het orgel zwaar.

De toren draagt de windhaan van de oude Wichlinghauser kerk uit 1744, die bij de nieuwbouw werd overgenomen. Sinds 1984 is de lutherse gemeente verenigd met de gereformeerde, en sinds 2003 hoort ook Nächstebreck met de Hottensteiner kerk bij dezelfde gemeente, Wichlinghausen-Nächstebreck. Nu de Wichlinghauser kerk in het centrum gesloten is, blijft de Erlöserkirche de enige predikplaats in Wichlinghausen, aan de uiterste westrand van de gemeente.

De kerk staat aan de uiterste westelijke rand van het gebied van de gemeente Wichlinghausen in Barmen. De gemeenschapsruimten op de begane grond bleven na de brandstichting van 2016 onbruikbaar tot de bouwwerkzaamheden in 2020 waren afgerond; informeer ter plaatse voordat u een bezoek binnen plant. Het gebouw is een beschermd monument in Noordrijn-Westfalen.

De toren draagt de windhaan van de oude kerk van Wichlinghausen uit 1744, een detail dat vanaf straatniveau makkelijk te missen is. Binnen bleven bij de orgelvervanging in de jaren zeventig de vrijstaande principale pijpen van het eerste orgel om visuele redenen op de oostgalerij staan; ze zijn er nog, terwijl het huidige instrument een Paul Faust-orgel uit 1951 met 25 registers is.