Wullenwebersteg, Stalen boogbrug in Moabit, Duitsland

De Wullenwebersteg is een voetgangersbrug over de Spree die de Hansaviertel met Moabit verbindt. Het in 1957 voltooide bouwwerk is een functionele tweescharnierboog van voorgespannen beton zonder versierende elementen; het loopvlak is van gescharreerde steen en daardoor stroef. De brug verving de Achenbachbrücke, een verkeersbrug die kort voor de Duitse capitulatie in de Tweede Wereldoorlog werd verwoest.

De Achenbachbrücke, in 1902 begonnen en vernoemd naar de Pruisische minister Heinrich von Achenbach, werd in 1907 ingewijd: een vakwerkboogbrug met een ondergelegen rijvloer. In 1903 schreef de Architekten-Verein zu Berlin een prijsvraag uit voor de versiering; Hermann A. Krause won de eerste prijs met vier sokkels van gepolijst graniet met bronzen lampen, en dat ontwerp werd uitgevoerd. Kort voor de Duitse capitulatie verwoest, werd hij in 1956-1957 vervangen door de Wullenwebersteg, een tweescharnierige voorgespannen betonboog.

De brug werd gebouwd als onderdeel van Berlijn's wederopbouw na de oorlog en toont hoe de stad bewust voetgangersroutes tussen woonwijken verbond. Vandaag gebruiken lokale bewoners de oversteek dagelijks zonder na te denken over de planning ervan.

De voetbrug verbindt Siegmunds Hof in het Hansaviertel met de Wullenweberstraße in Moabit en biedt bewoners een korte wandeling naar het S-Bahnhof Tiergarten. Langs de zuidoever van de Spree loopt hier een wandelpad. Het dek is met scharrierbeitel bewerkt en blijft daardoor ook bij nat weer stroef.

De naam Wullenwebersteg verwijst naar Wullenweberstraße, de straat die aan die kant van de Spree loopt. Deze verbinding met omliggende straten laat zien hoe Berlijnse infrastructuur is gebonden aan lokale geografie.